Antonisblog_X

...όλα είναι σαν να μην τρέχει τίποτα. Μόνο το νερό. Σε Πορρόια και Κερκίνη. Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε όλους εκείνους που έκαναν τις επιλογές τους. Δεν είναι εύκολο να διαλέγεις το ζόρικο δρόμο, αλλά τουλάχιστον υπάρχει υποστήριξη από φίλους. Νίκο-Ελένη και Ηλία, καλή δύναμη (σε Σέρρας και Aberdeen) και μη μασάτε. Και κάποια ερωτήματα που τέθηκαν το 3ήμερο και ζητούν απάντηση: 1. Φτωχός πλην τίμιος ίσον...; 2. Επτά επι Θήβας ίσον...; 3. Στρίβειν δια του αρραβώνος ίσον...; ..και τέλος ένα αστυνομικό (Hommage a Sunny Baltzi): 4. Ποιός σκότωσε την Barbie;

Επειδή κάνει ωραίες μέρες τώρα τελευταία στην Αθήνα, κι επειδή έχω μια καλή διάθεση, λέω να σου πω μερικά τραγουδάκια, απ’ τα παλιά, τα καλά. Οι εμπνεύσεις σε μερικά είναι δικές μου, σε άλλα είναι του Νίκου του Σερραίου. Συμμερισθείτε και Απολαύστε: Ένα ελαφρολαϊκό: Στου διαβόλου τα’ δωσα όλα το χαρτόσημο Και γλεντώ τα νιάτα μου πριν με πιάσει κόψιμο Ένα post-σκυλάδικο: Θα μου πάρει από μια βδομάδα μέχρι τρία τέρμινα Να χαθώ και συ να με γυρεύεις μέχρι και την Αίγινααααα Ένα επικολυρικό: Τί σόι άντρας είσαι συ ρωτώ Που με κερνάς μονάχα ούζο Και δε σε νοιάζει που για σένα εγώ Από τον πόνο πάλι σκούζω Ένα έντεχνο – λαϊκό: Παίζαν οι μικρότεροι κλέφτες κι αποδόχους Κι ήταν αρχηγός η Αργυρώ Ένα μελαγχολικό – κατατονικό: Δεν τραγουδώ παρά γιατί με γάμησες Στα μαρμαρένια αλώνια Παρά γιατί με γάμησες αλύπητα Ένα βαρύ: Κι αν χιονίζει και αν βρέχει Τ’ αγριογούρουνο αντέχει Ένα τσαχπινογαργαλιάρικο: Τη Ρηνιώ ποτίζουν μέλι Κι έγινε το σύκο μέλι (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε..) Ένα για πολύ «ώπα»:...

Αν ξέρεις τι αξίζει να δει κανείς στο Aberdeen από φάση διαμονής, διασκέδασης, εκδρομών, φαγητού κλπ. στείλε απάντηση. Ο Mista Liakos έγινε δεκτός ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της πόλης και πρέπει να ξέρουμε πού στέλνουμε το παιδί μας, τί να του βάλουμε στο τάπερ, να του ετοιμάσουμε σπεντζοφάι από εδώ ή θα βολευτεί με τα haggis και τα single malt κει πάνω.... (σε φάση γεωγραφικού παράλληλου, το Aberdeen είναι πιο ψηλά από τη Μόσχα... αμάν κρύοοοοο..). Άξιοοοοοοοος! Επίσης, πρέπει να πω ότι τώρα Έλληνες επιστήμονες έχουν αρχίσει και κάνουν διορθωτικές επεμβάσεις μυωπίας και σε γουρούνια. Αντίστοιχο πείραμα θα διεξαχθεί σε 2 εβδομάδες από τώρα, σε κεντρική εμποροπανήγυρη των Αθηνών (λέγε με Οφθαλμιατρείο). Καλή επιτυχία, Pig!

Η επέμβαση πέτυχε, το μικρό πράσινο ανθρωπάκι μετά από 23 χρόνια πέταξε γυαλιά και φακούς επαφής! Βλέπω 20/20 (με ένα μικρό out-of-focus στο ένα μάτι λόγω αστιγματισμού, το οποίο στρώνει μέρα με την ημέρα). Με ρωτάς αν πόνεσα όταν έγινε η επέμβαση. Καθόλου. Μόνο κάποια στιγμή μου πιέσανε λίγο το βολβό και σκοτείνιασαν όλα. Από κει και πέρα, το μόνο 'αστείο' ήταν η μυρωδιά του καμένου κερατοειδή και τα φωτάκια που έβλεπα. Εγώ έβλεπα το '2001', ο γιατρός έβλεπε το "Κουρδιστό Πορτοκάλι" (τη σκηνή που κρατάνε ανοικτά τα μάτια του Alex. Και οι δύο βλέπαμε από μία ταινία του Κιούμπρικ - χο χο. Αν θες λεπτομέρειες, μπες εδώ να δεις πως έγινε (LASIK). Περιμένω το 1ο μου μακροβούτι με ανοιχτά μάτια το καλοκαίρι. χρόνια μου καλά - 32 σήμερα - την κάψαμε την μπάνκα.

Χθες βράδυ (τιρινιιινιιιι - τιρινινινιιιιιι - τιρινιιινιιι - τιρινιινιινιινιινιι) η Μαριάννα Γιολδάση πήρε το Α' Βραβείο Γυναικείου Ρόλου στους 19ους Αγώνες Ερασιτεχνικού Θεάτρου του Δήμου Ζωγράφου για την ερμηνεία της στο ρόλο της "Μάνας" στο Ματωμένο Γάμο. Η Μαριάννα το άξιζε αυτό το βραβείο. Όποιος γνωρίζει τη μελέτη που έκανε για να αποδώσει το ρόλο, θα καταλάβει. Όποιος είδε την ερμηνεία της θα συμφωνήσει. Όποιος δεν την είδε, απλά έχασε. Παρασκήνιο από τη χθεσινή εκδήλωση στο "Ελυζέ": Μετά τη βράβευση τύπος γυρνάει στη Μαριάννα και την Κατερίνα και τους λέει: "Εγώ αυτό το θέατρο θα του βάλω φωτιά! Ήρθα να δω την παράστασή σας να παίρνει Βραβείο Καλύτερης Παράστασης!!!" Καλό;; Μπράβο ρε μάνα... Κατά τ' άλλα: 1. Παντρεύτηκαν δύο φίλες μου το Σάββατο (όχι μεταξύ τους, ρε χάχα!). Στης Χρύσας το κάψαμε (τον εγκέφαλό μας). Από καθαρόαιμο λαϊκό (στο μαγαζί) σε punk (στο σπίτι των παιδιών). Η καλύτερη στιγμή: η εκτέλεση της "Μαύρης Φόρντ" α...

...κι ακόμα νιώθω όπως ένιωθα όταν πήγαινα σχολείο... μια μούχλα, ένα πέσιμο.... Ήθελα να βγάλω εισιτήρια για το Rocky Horror Show (για το Σάββατο 17/9). Μου είπε ένας φίλος ότι το Βήμα της Κυριακής θα έχει εκπτωτικά κουπόνια 15 Ευρώ/ εισιτήριο. Σήμερα πήγα και αγόρασα 2 τεύχη του Βήματος, για να πάρω δύο κουπόνια, για μένα και τη Μαρία (σιχαίνομαι να διαβάζω το Βήμα, τα άρθρα του είναι απαράδεκτα). Όπου ανοίγω τη ζελατίνα, τσιμπάω το κουπόνι, το γυρίζω από την άλλη μεριά, και ανακαλύπτω ότι ναι μεν τα κουπόνια ισχύουν, αλλά για Τετάρτη και Πέμπτη, όχι για Παρασκευή και Σάββατο. Κατάλαβες τί σου λέω; Για να καταλάβεις ότι το κουπόνι είναι για Τετάρτη - Πέμπτη, έπρεπε πρώτα να αγοράσεις την εφημερίδα. Δεν μπορούσαν να το δηλώσουν από την αρχή "Μάγκες, η έκπτωση είναι για τις 2 πρώτες μέρες"; Γαμημένο marketing... Και εγώ ο @@ρας, πήγα σαν κατσίκ΄ κι πήρα δύο εφημερίδες... γμτ..

Δε λεω, αν είσαι σωστός επαγγελματίας, είσαι και εντάξει με την εφορία σου..... Προσέξτε όμως τις λεπτομέρειες: Κυριακή και ώρα 10 το πρωί... αμέσως μετά τη λειτουργία... Προφανώς, η παράδοση που θέλει τον πατέρα να πηγαίνει το γιο στις "γυναίκες" για να γίνει άνδρας, και δη Κυριακή πρωι δεν έχει σβήσει ακόμα!!! Παραθέτω απόσπασμα από το "Σεξ" του Κραουνάκη που το'πε ο Μαρίνος και το ξαναείπαν τα Ημισκούμπρια: "Και θυμάμαι τη μαμά τη κακομοίρα που ‘χε ωριμάσει κι ήταν πλέον ζωντοχήρα Που μου πέταξε μια μέρα με κακία «Θα σε φάει η μα...» Και μετά πήγε και έπιασε το Στάθη Στη Λέλα από τη Ξάνθη τράβα το παιδί να μάθει Και με κέρασαν καφέ κι απελπισία Μετά την εκκλησία μια Κυριακή"

...που λεει και ο Αυστραλός ποιητής. Η ιστορία της παράστασης του "Ματωμένου Γάμου" βαίνει προς το πανηγυρικό -ελπίζω- τέλος της. Την Τρίτη 13 Σεπτεμβρίου, η Θεατρική Ομάδα του Δήμου Χολαργού θα ανεβάσει το έργο του Λόρκα στα πλαίσια των Θεατρικών Αγώνων Ερασιτεχνικών Θιάσων του Δήμου Ζωγράφου, στο ανοιχτό θεατράκι του Δήμου (κάπου στην Γ. Ζωγράφου, από Λεωφόρο Παπάγου λοξά δεξιά στα φανάρια - όφου, δεν ξέρω, δεν θυμάμαι, τράβα στο οδόραμα ), φαντάζομαι κατά τις 8:30, 9:00, κάπου κει. Δεύτερη φορά που πηγαίνω στους αγώνες. Η πρώτη φορά ήταν το 1994, με το "Λιολά" του Πιραντέλλο. Καλά είχαμε πάει τότε. Να δούμε τώρα. Στους ίδιους αγώνες θα είναι και η αδελφή ομάδα του Δήμου με το "Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα". Καλή επιτυχία και σ' αυτούς, αν και κάποιοι (όχι όλοι) από κει μέσα δεν αξίζουν τις ευχές, τέτοιες φαρμακόγλωσσες που είναι. Ασχετο: το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός παίζει εκείνη τη μέρα με τη Ρόζενμποργκ, δεν πιστεύω να επηρεάσει την προσέλευση του ...

Δεν με πιστεύεις εεε; Δες αυτή τη φωτό. Την τράβηξα (την φωτό λέμεεεε) στην τουαλέτα μιας καμπίνας του Ε/Γ - Ο/Γ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, εν πλω για Λέσβο, στις 8/8. Το stickerάκι αυτό ήταν πάνω ακριβώς από το "θρόνο". 90% παίζει να είναι μούφα. Ποιος άνθρωπος, στο όνομα ποιας ασφάλειας και προστασίας της ιδιοκτησίας θα καθόταν να επιβλέπει μια τουαλέτα μέσω κάμερας; Δηλαδή, πας να κάνεις το ψιλό σου ή το χοντρό σου ή ν' αλλάξεις τα πανιά σου (αν είσαι γυναίκα) και κάποιος ψυχανώμαλος σεκιουριτάς σε παίρνει μάτι. Και στο λέει κι όλας ότι σε παίρνει μάτι. Κι εσύ συνεχίζεις απτόητος (ανάγκα γαρ). A propos, αν και σχετικά καθαρή, η καμπίνα είχε κοριούς. Εμένα έχουν να με τσιμπήσουν κανα 6χρονο, απ' το Στρατό. Η Μαρία όμως που άνοιξε sleeping bag και δημιούργησε μία ωραία ζεστή ατμόσφαιρα, ξύπνησε και τους κορέους (των κρεβατιών, όχι της τουαλέτας), οι οποίοι αρχίσαν τα γλέντια. Οι κακόμοιροι που επέστρεφαν με τον Ταξιάρχη, που ήτανε 40 ώρες στο καράβι, γυρίσανε μες τις τσιμπιές. Α ρε α...

...διότι υπάρχει και συνέχεια: το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε κατάλογο "απαράδεκτων συμπεριφορών" που δικαιολογούν τις απελάσεις ή την απαγόρευση εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το σχετικό άρθρο μπορείς να το διαβάσεις εδώ . Όπως δήλωσε και ο υπουργός Τσάρλς Κλάρκ, ο εν λόγω κατάλογος είναι "μάλλον ενδεικτικός παρά εξαντλητικός" και θα εφαρμόζεται για όλους τους "foreign born". Το οποίον σημαίνει ότι ακόμα και η διαμαρτυρία για την αλόγιστη και εγκληματική χρήση βίας από την Αστυνομία μπορεί να θεωρηθεί ως μία "απαράδεκτη συμπεριφορά". Ρε Λιάκο, τελείωνε μ' αυτό το ρημάδι το Πι-Εητς-Ντι και έλα κάτω, πριν σε κατεβάσουνε. Εδώ τουλάχιστον δεν κινδυνεύεις. Μπορείς να διαμαρτύρεσαι για (σχεδόν) τα πάντα και να εξακολουθούν να σε γράφουν κανονικά.

Γυρίσαμε. Σκεφτόμουν να γράψω για εντυπώσεις από διακοπές, για φίλους και εχθρούς, μέχρι και καλοκαιρινά haiku θα ανέβαζα. Κάτι έγινε όμως στο φίλο μου τον Λιάκο που αξίζει να δημοσιοποιηθεί. Αν διαβάζει κανένας από την Εσπερία, αφήστε κανα σχόλιο ή εντυπώσεις. Παραθέτω αυτουσίως (είναι λίγο μεγάλο). Χύμα σκέψεις. Στο τρένο για Εδιμβούργο. Ο Jean Charles de Menezes έφαγε 7 σφαίρες στο κεφάλι γιατί ετυχε να είναι πιο μαύρος από τον μέσο Εγγλέζο, να χρειάζεται μπουφάν στις συνθήκες που ο μέσος Εγγλέζος αποκαλεί καλοκαίρι, και να το βάλει στα πόδια όταν ενα τσούρμο μέσοι Εγγλέζοι με πολιτικά άρχισαν να τον κυνηγάνε οπλισμένοι. Ο αρχηγός της αστυνομίας και ο πρωθυπουργός ζήτησαν βαθιά συγγνώμη για το τραγικό γεγονός και υποσχέθηκαν ότι μπορεί και να μην το ξανακάνουν. Λίγες μέρες αργότερα, τυπώνω δυο μπλουζάκια κι ένα μαύρο μακρυμάνικο με τη στάμπα: "SUICIDE BOMBER SUSPECT - aim for the head". Ο Αντώνης μου ζήτησε να του τυπώσω ένα. Η Σόφι μου λέει απλά "προβοκατόρικο......

(ήτοι Πράγματα Πέραν Λογικής Αντίληψης): Όπου έχουμε πάρει το Σάββατο με τη Μαρία στο γάμο του Σπύρου και της Στέλλας σε ένα κτήμα στη Βαρυμπόμπη. Όλα ωραία και καλά, το ρύζι φεύγει άφθονο (ο Θοδωρής έχει φέρει και προμήθειες από το σπίτι!!) και τέλος πάντων πάμε μετά να κάτσουμε στο τραπέζι για τα περαιτέρω. Στο τραπέζι κάθομαι δίπλα σε γνωστή ψηλή κοκκινομάλλα (δε λέμε ονόματα- δεν υπάρχει λόγος), η οποία είναι γνωστή για το ιδιότυπο χιούμορ της. Όπου στη λέξη «ιδιότυπο» βλέπε «σου πετάω ατάκες φαρμακερές συνέχεια και έτσι και στραβώσεις σε κατηγορώ για έλλειψη χιούμορ κι αν τολμήσεις να μου απαντήσεις με το ίδιο νόμισμα οχυρώνομαι πίσω από ο,τιδήποτε βρω- τη δουλειά μου, τον αρραβωνιαστικό μου, την οικογένειά μου». Και αρχίζει να μου λέει διάφορα πράγματα που ξέρει ότι με διαολίζουν, του στυλ «εσύ είσαι άκακος, αγαθός». Από ένα σημείο και μετά αποφασίζω να μπλοκάρω τα εισερχόμενα μηνύματα και να ασχοληθώ με τη Μαρία και τους υπόλοιπους συνδαιτυμόνες (η Μ. να έχει σκυλιάσει με τη συμ...

Ας όψονται πολλές παράμετροι: - το γεγονός ότι μετά από 9-10 ώρες μπροστά σε monitor, δεν έχω καμία όρεξη να ξανανοίξω υπολογιστή στο σπίτι, χώρια που δεν έχω αξιωθεί να κάνω αναβάθμιση σε hardware, software και διαδικτυακή σύνδεση- πρέπει να είμαι από τους τελευταίους που τρέχουν σε AMD Athlon 800ρη, με Win98 και modem 33,6. (Αργή αλλά σταθερή επιλογή). - Τα ταξιδάκια του Σ/Κ στη Σίφνο, στο Βόλο και αλλαχού και γενικότερα το γεγονός ότι τα περισσότερα Σ/Κ για τον Α ή Β λόγο δεν είμαι κοντά σε υπολογιστή. - Το γεγονός ότι είμαι τόσο «σπασμένος» από τις μαλακίες που γίνονται στη δουλειά μου, που δεν έχω καν την όρεξη να γκρινιάξω γι’ αυτές. Περιμένω πως και πως τις διακοπές του Αυγούστου, να ξελαμπικάρω λίγο και να βρω με σύνεση και ηρεμία καμιά δουλειά λίγο πιο αξιοπρεπή και συγκροτημένη, σε αντίθεση με αυτό το «γιούρια management» που ζω 5 χρόνια τώρα. Τέσπα... Αν κάποια ή κάποιος έχει καμιά καλή συμβουλή για διακοπές, ας στείλει κανα σχολιάκι.

Η Μαρία, χθες στο τηλέφωνο, μου θύμισε μία φάση που είχε γίνει προ δεκαετίας και βάλε στη Βουλή. Όπου έχει πάει ο Σεραφείμ για αγιασμό και οι βουλευτές του ΚΚΕ στέκονται όρθιοι μεν, ακίνητοι και αμετακίνητοι δε. Και γυρνάει ο Σεραφείμ στο Φλωράκη και με ένα τρομερό ύφος του λέει «Χαρίλαε, έλα να προσκυνήσεις την εικόνα!». Ο Φλωράκης τελικά ασπάσθηκε την εικόνα, όχι τον Σεραφείμ. Τί δείχνει αυτό; Ότι πέραν του γεγονότος ότι (σε αντίθεση με κάποιους άλλους καλοζωισμένους, ονόματα δε λέμε) ο Σεραφείμ όχι απλώς «τα» είχε, αλλά «του» σέρνονταν στο πάτωμα, η σχέση που υπήρχε μεταξύ των τότε ηγετών της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του ΚΚΕ ήταν πέραν ιδεολογιών και θέσεων, τοποθετημένη σε άλλες βάσεις, που μάλλον δεν υφίστανται πια. Και ακόμα, ότι η Αριστερά μπορεί και έχει υποχρέωση να στηρίξει την Ελληνική παράδοση, ακόμα και τις θρησκευτικές συνήθειες και εκδηλώσεις του λαού (καμία σχέση με το κλεφτρο-κισσο-παπαδομάνι που λυμαίνεται τα ταμεία). Κι αν τα αναφέρω αυτά, είναι διότι με τη ...

...ή αλλιώς η τιμή της χαμένης Αριστεράς (και όχι η χαμένη τιμή της Αριστεράς, όπως συνήθως λέγεται και ακούγεται). Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: χθες είχα κατέβει στο γνωστό κουτούκι του Χολαργού (εδώ οι ίδιοι δεν χρειάζεται να κάνουν διαφήμιση, θα κάτσω να τους κάνω εγώ;), όπου συνάντησα την Κλεοπάτρα μετά του πατρέα της (τρελή αναφορά σε Ν. Εξαρχίδη). Καθώς μιλούσαμε για δουλειές με τον Απόστολο και για την έκθεση του Greenaway στο Ελληνοβρετανικό με την Κλέρη, έρχεται μία παρέα 6-7 ατόμων (Μ.Ο. ηλικίας 50κάτι) με ένα μπουζούκι. Στο καπάκι αρχίζει ο μπουζουκτσής να παίζει, και μάλιστα σε τρελές ταχύτητες. Όπου ο Απόστολος αρχίζει να ψιλοστραβώνει, καθώς είναι γνωστή η τρελή αγάπη του για τα λαϊκά («μπολονέικα» κατά την Αιγιωτική διάλεκτον) και συν τοις άλλοις το να έχεις πιει τα Ντραμπούγια σου στο ροκόμπαρο και να’ χεις γίνει άρχοντας και να παίρνεις την κορούλα σου για φαΐ και να στην πέφτουν οι ρεμπέτες δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον ψυχισμό σου. Η δε Κλέρη το ψιλοδιασκεδάζ...

…κι η νύφη την ξαναέκανε με τον άλλον. Όπως και να’ χει, η επανάληψη του «Ματωμένου Γάμου» την Κυριακή 8 Μαΐου πήγε καλά, καλύτερα από τις παραστάσεις του Δεκέμβρη. Οι καινούργιοι τα πήγαν μια χαρά και οι παλιοί το απόλαυσαν. Εμένα μου βγήκε μία κούραση που δεν μου’ χε βγει το χειμώνα. Δεν αντέχω άλλο να έχω ένα container φροντιστήριο να κουβαλάω σε κάθε παράσταση (ρούχα- κιθάρες- ενισχυτές- βάσεις- μπότες- παπούτσια- αμάν!) Συν τοις άλλοις, είχα και λίγο άγχος για τη μουσική. Δεν είναι και λίγο να παίρνεις μία φωνάρα (γεια σου ρε Ιλιάδα) μαθημένη σε ροκ και να την βάζεις να πει αμανέδικο μοιρολόι, και μάλιστα να της πηγαίνεις το κομμάτι 2 βδομάδες πριν την παράσταση. Αστέρι! Από λαθάκια, ένα σωρό. Κάτι ατάκες που δεν ακούστηκαν, κάτι σαρδαμάκια, αλλά καλύφθηκαν πολύ γρήγορα και με φοβερό επαγγελματισμό, όπως άλλωστε αρμόζει σε μία ομάδα που φυσάει (εεεεετσ’!). Τώρα πάμε Πεύκη, στο Πνευματικό Κέντρο (Χρυσοστόμου Σμύρνης & Ρήγα Φεραίου), την Τετάρτη 18/5. Τον χώρο δεν τον έχουμε δει...

Έπεσε στα χέρια μου (κι από τότε γυρνάω με νάρθηκα) το ανοιξιάτικο τεύχος του European Business Forum . Στο οποίο, στη στήλη («ρουμπρίκα» τη λέγανε οι παλιοί δημοσιογράφοι νομίζω) ‘Did you know?’, κάτι σαν τις ‘Πενιές- Ειδησούλες- Περίεργα’ της Εστίας, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: 1. Μελέτη έδειξε ότι σε μία τυπική εταιρεία 100 εργαζομένων ξοδεύονται ετησίως 1.700 ανθρωποημέρες για αποστολή προσωπικών e-mail, χρόνος που αντιστοιχεί στην εργασία 7 νεοπροσληφθέντων πλήρους απασχόλησης. 2. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι η απόλυση από την εργασία προκαλεί χειρότερες ψυχολογικές και συναισθηματικές συνέπειες από ότι το διαζύγιο ή ο θάνατος του συντρόφου και ότι ακόμα και αυτοί που επιστρέφουν σε εργασιακό χώρο μετά από απόλυση ποτέ δεν επιτυγχάνουν τα επίπεδα ευτυχίας που είχαν πριν την απόλυση. Αν το συνδυάσεις με την τρομολαγνεία που σε χτυπάει από παντού για το φόβο της ανεργίας (μπουουουουουου) και της καλπάζουσας ακρίβειας στην αγορά (6 Ευρώ οι ντομάτεεεες, μπουουουουουου), σε μια κοινωνία π...

Η (όπως πάντα καίρια) συνεισφορά του Λιάκου στο blog. Σε παλιά καλά greeklish, αφ' ενός λόγω μη-συμβατότητας με τα πισιά του Μπρίστολ, αφ' ετέρου επειδή βαριέμαι να τα μεταγράψω και συν τοις άλλοις έχει άλλο αίσθημα σε greeklish. Ayto to prwtoselido mono opoios exei kanei 8hteia sthn Agglia mporei na to ektimhsei... (Ελευθεροτυπία της Τετάρτης 20/4/05) Basika anaferomai eidika sthn hlektronikh kai oxi th xartinh ekdosh. Sthn opoia ekdosh o Souflias fainetai na dinei ena kanoniko "v-sign", mia ka8ara egglezikh xeironomia antistoixh tou kwlodaxtylou. H proeleysh ayths ths xeironomias anixneyetai sthn epoxh ths katakthshs ths Skwtias apo tous Agglous, gi'ayto kai xrhsimopoih8hke kai stis skhnes maxhs tou "Mpreibxart". To story einai oti oi Egglezoi eixane poly kalous toksotes, kai tsakizane tous Skwtsezous apo makria. Otan omws katafernan oi Sk. na nikhsoun mia maxh kai aixmalwtizan tous Agglous toksotes, anti na tous skotwsoun tous ekoban ta dyo daxtyla ka...

Είδα χθες σε DVD τον 1ο κύκλο του "The Office". Για σένα που δεν ξέρεις είναι βρετανική κωμική σειρά που διαδραματίζεται σε ένα γραφείο εμπορίας χαρτιού στο Slough, κοντά στο Reading (α ρε τα παλιά λημέρια), και δείχνει τον καθημερινό βίο των εργαζομένων. Υπάρχουν όλοι οι τύποι εδώ: ο μεγαλομανής εγωπαθής manager, το κλασσικό τσιράκι, η σκύλα διευθύντρια, οι cow-orkers του λογιστηρίου κλπ κλπ. Το όλο σήριαλ είναι γυρισμένο με κάμερα στο χέρι κι αυτό του δίνει και μία ντοκυμαντερίστικη γεύση. Το "The Office" έχει ψηφιστεί ώς η καλύτερη κωμική σειρά σε Αγγλία και Αμερική για τα τελευταία δύο χρόνια. Ο λόγος που κάθομαι και μιλάω για αυτή τη σειρά είναι ότι εμένα προσωπικά με πίκρανε αφάνταστα το τελευταίο επεισόδιο του κύκλου, όπου ο Tim (ο μόνος σχετικά συμπαθής χαρακτήρας, ο οποίος είχε καψουρευτεί την ρεσεψιονίστ που τα'χε με άλλον), εκεί που τα'χε πάρει στο κρανίο με τις μαλακίες του διευθυντή του και όλο το μπουρδέλο που επικρατούσε στο γραφείο και είχε α...

Ήταν μία από τις καλύτερες βόλτες των τελευταίων καιρών (με εξαίρεση τη Σίφνο, ΟΚ;), και μάλιστα άνευ προγράμματος. Ξεκίνησα (δυστυχώς μόνος, η Μαρία κόλλησε με τη δουλειά στο νησί) από ΕλΒενιζέλο για Σαλονίκη με Aegean, Πέμπτη στις 11 το βράδυ. Η πλάκα ήταν ότι πέτυχα στο Cabin Crew την Ειρήνη, την αδερφή της Παναγιώτας (αν διαβάζει κανένας Χολαργιώτης, καταλαβαίνει για ποια λέω). Δυστυχώς, στην πτήση δεν σερβίρανε αλκοολούχα, για να ζητήσω καμιά Marguerita a-la Mezcalito. Τεσπα... 12 μεσάνυχτα ήμουν στο Μακεδονία. Τσακ-μπαμ βαλίτσα και ταξάκι για το σπίτι της Κλέρης. Στο δρόμο ο ταρίφας (πολύ ωραίος) έπαιζε το "Red right hand" του Cave, την ώρα που περνούσαμε από το Σέιχ-Σου, με ομίχλη και όλη την πόλη θέα. Αν αυτό δεν ήταν καλός οιωνός, τότε τί ήταν; Στο σπίτι με περίμεναν τα νυχτόβια αδέρφια Κλέρη - Ανδρέας. Πιάσαμε την κουβέντα, βάλαμε RSO στο ράδιο (γαμάτος σταθμός), πλακωθήκαμε στις μπύρες, παίξαμε και δύο γύρους Trivial. 7 παρά άρχισα να "λιώνω". Έπεσα και ξ...