Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όλα του Γάμου δύσκολα….

…κι η νύφη την ξαναέκανε με τον άλλον. Όπως και να’ χει, η επανάληψη του «Ματωμένου Γάμου» την Κυριακή 8 Μαΐου πήγε καλά, καλύτερα από τις παραστάσεις του Δεκέμβρη. Οι καινούργιοι τα πήγαν μια χαρά και οι παλιοί το απόλαυσαν. Εμένα μου βγήκε μία κούραση που δεν μου’ χε βγει το χειμώνα. Δεν αντέχω άλλο να έχω ένα container φροντιστήριο να κουβαλάω σε κάθε παράσταση (ρούχα- κιθάρες- ενισχυτές- βάσεις- μπότες- παπούτσια- αμάν!)
Συν τοις άλλοις, είχα και λίγο άγχος για τη μουσική. Δεν είναι και λίγο να παίρνεις μία φωνάρα (γεια σου ρε Ιλιάδα) μαθημένη σε ροκ και να την βάζεις να πει αμανέδικο μοιρολόι, και μάλιστα να της πηγαίνεις το κομμάτι 2 βδομάδες πριν την παράσταση. Αστέρι!
Από λαθάκια, ένα σωρό. Κάτι ατάκες που δεν ακούστηκαν, κάτι σαρδαμάκια, αλλά καλύφθηκαν πολύ γρήγορα και με φοβερό επαγγελματισμό, όπως άλλωστε αρμόζει σε μία ομάδα που φυσάει (εεεεετσ’!).
Τώρα πάμε Πεύκη, στο Πνευματικό Κέντρο (Χρυσοστόμου Σμύρνης & Ρήγα Φεραίου), την Τετάρτη 18/5. Τον χώρο δεν τον έχουμε δει ακόμα από κοντά (και μάλλον θα τον δούμε κατ’ ευθείαν εκείνη την ημέρα), αλλά δεν προβληματίζομαι, θα τα καταφέρουμε όπως πάντα.Αλήθεια, άκουσα ότι στην παράσταση της Κυριακής ήρθε και μία δημοσιογράφος από το «Αθηνόραμα». Ρε λες να μας κάνουν θέμα;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?