Antonisblog_X

Σήμερα το πρωί η Μ. παρέλαβε το διαβατήριό της. Τομπούλο αρμ κι όξω από δω λεμεεεεε! Καλές διακοπές και προσοχή στα χλαμύδια (*). ( *): Χλαμύδια- ειδική κατηγορία μυδιών, ξεχωρίζουν από το ειδικό γελοειδές στρώμα το οποίο είναι κόκκινο και καλύπτει το κυρίως σώμα των μυδιών σαν χλαμύδα. Δεν τρώγονται ωμά, άστα μισή ώρα στον ήλιο να ξεραθεί η χλαμύδα και κατόπιν βράστα για καμιάν ώρα σε καλά αλατισμένο νερό, βάλτους λίγο βούτυρο και σέρβιρε με τσιτσίραβλα και καπαροσαλάτα. Ιδανικός τσιπουρομεζές!

Θα μου πεις "ναι ρε, κι άμα υπογράψω την αίτηση, μήπως θα σταματήσει ο πόλεμος;" ΟΚ, τί άλλο μπορείς να κάνεις; Το καλύτερο θα είναι να κατέβεις στις πορείες που διοργανώνονται. Το αμέσως καλύτερο θα είναι να πας εσύ ο ίδιος εκεί κάτω να βοηθήσεις τον κόσμο. Διάλεξε. Ό,τι προσφέρει κανείς καλό είναι. Please go to http://julywar.epetitions.net and sign the Save the Lebanese Civilians Petition and forward this invitation to your friends. Lebanese civilians have been under the constant attack of the state of Israel for several days. The State of Israel, in disregard to international law and the Geneva Convention, is launching a maritime and air siege targeting the entire population of the country. Innocent civilians are being collectively punished in Lebanon by the state of Israel in deliberate acts of terrorism as described in Article 33 of the Geneva Convention. http://julywar.epetitions.net

Όταν η έκδοση διαβατηρίων ξαναγύρισε στην αρμοδιότητα της ΕΛ.ΑΣ., υποστηρίχθηκε ότι έτσι θα διασφαλιζόταν το αδιάβλητο της διαδικασίας (νέα διαβατήρια, ψηφιακές φωτογραφίες, υδατογραφήματα και λοιπά χλοΐδια). Από τότε όμως μέχρι σήμερα, αυτό που συναντάει ό κόσμος όταν πάει να βγάλει διαβατήριο είναι απέραντη γραφειοκρατία και τρελή ταλαιπωρία. Ω ναι, το κακό βρήκε και τη δική μας πόρτα. Η Μ. πήγε χθες στο Α.Τ. Καλλιθέας να καταθέσει αίτηση διαβατηρίου ("την κάνουμε σιγά σιγά" είπε ο ισοβίτης στον λεπρό...). Στις 10:00 π.μ. είχε αριθμό σειράς 142, εκείνη τη στιγμή εξυπηρετείτο το 64 και κάποιοι δημόσιοι παπάρες λέγανε ότι "σήμερα θα εξυπηρετήσουμε μέχρι το 112". Μια κοπέλα στο τμήμα της είπε "πέρνα το απόγευμα, θα έχει κόψει η κίνηση". Πέρασε κατά τις 3:30 το μεσημέρι. Εξυπηρετείτο το 85. Ξαναπέρασε στις 6:30. Είχε εξυπηρετηθεί και το 147. (τα νούμερα δεν έβγαιναν από το γνωστό μηχανηματάκι που έχεις δει σε τράπεζες και ΙΚΑ. Ήταν χειρόγραφα. Οι ενδιαφερόμε...

There's a little man in a little house With a little pet dog and a little pet mouse I know where he lives and I visit him We have sunday tea, sausages and beans I know where he lives Cause I know where Syd Barrett lives He was very famous once upon a time But no one knows even if he's alive But I know where he lives and I visit him In a little hut in Cambridge I know where he lives Cause I know where Syd Barrett lives And the trees and the flowers are so pretty, aren't they? He was very famous once upon a time And no one cares even if he's alive (we do) But I know where he lives and I visit him In a little hut by the edge of the wood Oh shut up! (Television Personalities - I know where Syd Barrett lives) Στο wikipedia θα βρεις αναλυτικό βιογραφικό. Δεν ξέρω αν ήταν ο καλύτερος από τους Pink Floyd, αλλά σίγουρα ήταν ο πιο ενδιαφέρων.

Σήμερα ήρθε με courier ένας τόμος με βιογραφικά από γνωστή Επαγγελματική Σχολή Αποφοίτων της Αθήνας (είδες που όταν πας να μεταφράσεις το Graduate Business School, αυτομάτως χάνεται η μισή αίγλη;). Τώρα, γιατί ήρθε σε μένα, δεν ξέρω. Μάλλον κάποιος εκτίμησε τις διοικητικές μου ικανότητες (εσύ με τη flat 19ρα οθόνη, σταμάτα να γελάς, σε βλέπω, ε!). Τεσπα, μια και το στείλανε, είπα να το ξεφυλλίσω. Και έμεινα να κοιτάω τις φωτογραφίες των αποφοίτων. Άνδρες και γυναίκες, γύρω στα 25-30, με κάτι κουρασμένα βλέμματα, μια έκφραση στο πρόσωπό τους του στυλ «θέλω-να-κατακτήσω-τον-κόσμο-αλλά-μάλλον-θα-καώ-στην-πορεία», κάτι σφιγμένα χαμόγελα, λες και τους είπανε ότι ένα πλατύ χαμόγελο είναι αντιδεοντολογικό και ενάντια στην πολιτική της εταιρείας που θα τους προσλάβει (εκτός και αν όλοι και όλες έχουν σπασμένα δόντια, ως αποτέλεσμα των γνωστών μαχών που γίνονται στη διάρκεια των παρουσιάσεων και των ομαδικών εργασιών, οπότε και συγχωρούνται). Φρικαρισμένοι μου φανήκανε. Σαν να κουβαλούσανε από ...