Antonisblog_X

Σε ένα δωμάτιο. Δύο άτομα, περίπου 19 – 21 χρονών, ο ένας αραχτός σε πολυθρόνα παίζει με το κινητό του μπροστά σε μία ανοιχτή τηλεόραση, ο άλλος γράφει σε ένα PC. - Ρε συ; - Έλα ρε. - Τί είναι σήμερα; - Παρασκευή. - Ναι ρε, το ξέρω. Ποια Παρασκευή όμως; - 17 Νοεμβρίου 2006. - Γιορτάζουμε κάτι σήμερα; - Την επέτειο του Πολυτεχνείου. - Τί δηλαδή, σαν σήμερα ιδρύθηκε το Πολυτεχνείο; - Όχι ρε συ, σαν σήμερα το 1973, τα τανκς της χούντας εισβάλανε στο Πολυτεχνείο, καταπατώντας το άσυλο, και διαλύοντας βίαια την κατάληψη που γινόταν στο χώρο. - Α, δηλαδή κάτι αντίστοιχο με τώρα που πάνε κάποιοι και πετάνε μολότωφ στ’ αμάξια και μετά κλείνονται στο Πολυτεχνείο και είναι τα ΜΑΤ απ’ έξω και πετάνε δακρυγόνα.. - Όχι ρε μαλάκα! Τότε είχανε σοβαρό λόγο. - Τί λόγο; - Να πέσει η χούντα, να έρθει η δημοκρατία.... - Σοβαρά; Τί λές;.... δηλαδή όλη η Αθήνα χώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο ε...

"Το Μαγαζάκι του Τρόμου". Να πας, να πας. Όλα τα λεφτά ο Οδυσσέας και η "φωνή" του φυτού. Πάρε και πρόγραμμα, είναι σε μορφή κόμικς. Άσχετο: μήπως είδες τον "Ματωμένο Γάμο" στο Εθνικό ή το "Ήταν όλοι τους παιδιά μου" στο Καρέζη; Αν είδες κάτι από τα δύο, γράψε κανα σχόλιο.

Όταν συζητούσα με ένα φίλο μου, λάτρη του μηχανοκίνητου αθλητισμού και γνώστη της εν Ελλάδι αγοράς αυτοκινήτων και μοτοσικλετών (ναι ρε, για σένα μιλάω), σχετικά με τη ματαιότητα του να κυκλοφορείς τζιπάκι στο κέντρο της Αθήνας, μου είχε πει "κοίτα να δεις παιδί μου antonis, κάθε αυτοκίνητο έχει το αγοραστικό του κοινό, αν θέλει η κυρία του Κολωνακίου ή της Εκάλης να πάρει Hummer, δεν μπορείς να της το αποτρέψεις". Που λες λοιπόν, είδα αυτή την αγγελία σήμερα σε ένα στύλο της ΔΕΗ και θυμήθηκα την κουβέντα μας: Διότι, αγαπητέ μου, δεν τον νοιάζει τον άλλον εάν το σπίτι είναι κοντά σε μετρό, πότε χτίστηκε, ή πόσο το πουλάνε. Τον νοιάζει να είναι ΓΚΛΑΜΟΥΡΑΤΟ. Να πουλάει μούρη στην παρέα του, στα πεθερικά του, στο αφεντικό του. Ενδεχομένως και να σπιτώσει τη γκόμενα/ γκόμενο. Ναι λοιπόν, κάθε σπίτι έχει το δικό του αγοραστικό κοινό. (σ' αυτό το σημείο έρχεσαι εσύ και ρωτάς ποιος είναι πιο καραγκιόζης, αυτός που πουλάει το σπίτι με αυτό τον τρόπο ή αυτός που θα το αγοράσει ε...

Βγήκε πρόσφατα σε DVD η ταινία του Ανδρέα Θωμόπουλου «Να μ’ αγαπάς», η οποία αναφέρεται (χωρίς να τον κατονομάζει) στον Παύλο Σιδηρόπουλο. Στην ταινία αυτή παρουσιάζεται μία μυστηριώδης τύπισσα (την υποδύεται η Ρέα Τουτουνζή), η οποία φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τον «Παύλο». Έτυχε να γνωρίσω το πραγματικό πρόσωπο πίσω από το ρόλο αυτό. Σύχναζε στο μεζεδοπωλείο που έπαιζα πριν από 2 χρόνια. Κάποτε ίσως και να έμοιαζε στην Τουτουνζή (αν και η ίδια είχε πει «πως είναι έτσι αυτή που με κάνει»), αλλά οι παντός είδους καταχρήσεις την είχαν αλλάξει. Αν εξαιρέσεις τις στιγμές που μεθούσε και πετούσε χριστοπαναγίες, γενικότερα ήταν καλός άνθρωπος. Την βρήκανε πεθαμένη πριν από κανά χρόνο στο σπίτι της. Πριν φύγει, έλεγε για την Εγκυκλοπαίδεια του Ελληνικού Ροκ που ετοίμαζε ο Νταλούκας και τον βοηθούσε, για το δίσκο που ετοίμαζε ο Πουλικάκος (τα «Αδέσποτα Σκυλιά»), αλλά ποτέ δε μίλησε για τον Σιδηρόπουλο. Δεν τη ρωτήσαμε κιόλας. Περισσότερα στο blog της Rain .