Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2006

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

Ου ρε!

Χθες το βράδυ έκανα 1 ώρα Μαρούσι - Νέα Σμύρνη. Κι αυτό γιατί η Κηφισίας, από Υγεία μέχρι Κόμβο Αμπελοκήπων, και η Βασ. Σοφίας, από Κόμβο Αμπελοκήπων μέχρι Χίλτον, ήταν ένα τεράστιο parking. Κι αυτό γιατί στο Μέγαρο Μουσικής μοιράζανε τα Βραβεία Ωνάση. Και ό,τι υπήρχε σε μαύρη Mercedes στο λεκανοπέδιο ήταν παρκαρισμένο ακριβώς απ' έξω και έκλεινε το μισό δρόμο. Μαζί και τα van των τηλεοπτικών σταθμών. Και οι τροχονόμοι να το παίζουν παρκαδόροι. Και κατά τ' άλλα αγανακτούμε όταν οι διαδηλωτές κλείνουν το δρόμο και δεν μπορούμε να πάμε στη γκόμενα, ή όταν οι αγρότες κλείνουν την Εθνική και δεν μπορούμε να πάμε στο Πήλιο για (ξε)σκί. Όταν βγαίνουν οι μουράτοι και κλείνουν το δρόμο, γιατί δεν παραπονιέται κανείς; (άσχετο: με την ιστορία του Parking του Μεγάρου, ξέρεις τί έγινε τελικά;)

Όνειρα στο Γκάζι

Φεστιβάλ Κόμικς της ΒΑΒΕΛ 2006. Μου θυμίζει παλιές καλές εποχές του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, πριν αρχίσουν να σου σπάνε τα νεύρα οι «Ιεχωβάδες» πωλητές του «Οδηγητή» και οι στρατολόγοι «θα-μας-δώσεις-το-τηλέφωνό-σου-να-κανονίσουμε-μία-συνάντηση;». Ελεύθερος χώρος, τόσα πράγματα να δεις, να ακούσεις και να μυρίσεις (πολύ μπάφος μπροστά από το συναυλιακό χώρο ρε παιδιά), ωραίες φάτσες (από αντιεξουσιαστικούς μέχρι κραγμένες designers), πολλά κόμικς και CD να αγοράσεις, ακόμα και ο κατάλογος του φεστιβάλ είναι από μόνος του ολοκληρωμένο βιβλίο. Κάπου πήρε το μάτι μου τον Νάνο Βαλαωρίτη και τον «Μανόλο» (αν τον θυμάμαι σωστά, μορφή των Εξαρχείων, ποιητής, είχε συνεργαστεί και με τους «Αέρα Πατέρα», εξέδιδε και λογοτεχνικό φυλλάδιο). Το καλύτερο πράγμα του Φεστιβάλ δεν είναι τα κόμικς που εκτίθενται στην κεντρική αίθουσα. Άλλωστε, τα κόμικς είναι υπόθεση ένας προς έναν, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τα ευχαριστηθώ στριμωγμένος. Το καλύτερο πράγμα είναι ο χώρος και οι βόλτες που κάνεις μέσα σε αυτόν...

Σήμερα Δευτέρα τα'χω πάρει

Το post αυτό είναι προσωπικό. Θα μου πεις "όλο το blog είναι προσωπικό". Απλά στο λέω απ' την αρχή για να μην αρχίσεις να λες μετά "τί με νοιάζει εμένα τί μαλακίες γράφει αυτός ο παπάρας για τη ζωή του...". Σήμερα γράφω για να ξεδώσω. Αν σ' ενδιαφέρει διάβασε. Αν όχι, τράβα κι αλλού, κι εγώ εδώ θα είμαι. Γκουχ.... Πήγα σ' ένα γάμο το Σάββατο. Εκεί (μάλλον) έπαθα βαρβάτη δηλητηρίαση. Όλη την Κυριακή ήμουν με εμετούς και πονοκεφάλους. Το οποίον σημαίνει ότι τα γενέθλιά μου (33 ετών το Σάββατο) τα πέρασα κάνοντας κάτι άλλο εκτός από το να γιορτάζω τον εαυτό μου, την Κυριακή δε την πέρασα κλεισμένος στο σπίτι, μην μπορώντας να πάω πουθενά. Σήμερα Δευτέρα τα'χω πάρει. Διάβασα και το ποστ του φίλου μου του 2π και θυμήθηκα ένα τραγούδι του Σωκράτη (στίχοι και μουσική), το "Θίασος": Επενδύσεις, διαφημίσεις, ενοχές και ανακρίσεις Εποχές για λεφτά, άπατος στα χαμηλά Με θεούς φοβερούς, με θρησκείες τρομοκράτες Με ληστές στην αυλή, αδιάφοροι, χαζοί Κά...

Μαζική αποχαύνωση

Το συλλογικό μας IQ πρέπει να έχει πέσει σε μονοψήφια νούμερα. Πώς αλλιώς μπορούν να εξηγηθούν κάποιες ατάκες που λέγονται τις τελευταίες μέρες, τις οποίες εάν κάποιος τις έλεγε σε άλλες εποχές θα τον περνούσαν από πίσσα και πούπουλα. Παράδειγμα 1 - Σπύρος Θεοδωρόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος της Vivartia, σε συνέντευξη τύπου: " Οι Ελληνες δεν πρόκειται να πιούν φθηνό φρέσκο γάλα, όπως και οι Γερμανοί δεν πρόκειται να απολαύσουν φθηνά τα μπάνια τους στη Μεσόγειο." Μπράβο ρε μανατζαραίε, στηρίζεις την τιμολογιακή πολιτική του κλάδου σου πάνω σε άσχετα πράγματα. Βούρτσες και πούτσες. Το ανελαστικό (γάλα) με το ελαστικό (θαλάσσια μπάνια). Χώρια το ότι (μια και το ανέφερες δηλαδή, όχι τίποτ' άλλο) με τα all-inclusive πακέτα, οι Γερμανοί κάνουν πιο φτηνές διακοπές στην Ελλάδα απ' ότι οι Έλληνες στην Ελλάδα. Κρίμα το ΜΒΑ σου. Παράδειγμα 2 - Από την ίδια συνέντευξη τύπου: "Σε ερωτήσεις για το πώς δικαιολογείται η μεγάλη διαφορά τιμής στο ράφι, ανάμεσα στο ανώνυμο γάλα κ...