Antonisblog_X

Αυτό που μ' ενοχλεί στην ιστορία Τσιτουρίδη - Βούγια (και δεν ξέρω γω ποιου άλλου), είναι ότι η νοοτροπία "ξέρεις-ποιος-είμαι-γω-ρε" ζει και βασιλεύει, έστω και πίσω από μία μάσκα ντεμέκ ευθιξίας. Και να έλεγα ότι δεν το'χω ξανασυναντήσει....... στο Πανεπιστήμιο, αν ήσουν παρατρεχάμενος της οποιασδήποτε πρασινομπλέ εξουσίας (πολιτικής τε και ακαδημαϊκής), όχι μόνο έπαιρνες τους βαθμούς στο έτσι, αλλά βολευόσουνα και σε κάποιο γραφείο καθηγητή (όχι για εργασία, αλλά για τεμπελαριό). Στο στρατό, έφτανε ένα τηλεφώνημα περιφερειάρχη (ούτε καν βουλευτή) για να απαλλαγείς από σκοπιές/ αγγαρείες/ περίπολα/ ασκήσεις κλπ. Αλλά δεν είναι μόνο σε τέτοια επίπεδα. Σε θέματα 'χαμηλής' ας πούμε 'πολιτικής' λίγο πολύ όλοι εξυπηρετούν και εξυπηρετούνται. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: "Έχω φίλο στη ΔΟΥ, θα ξεμπερδέψω τσακ μπαμ" "Είμαι κολλητός του Τσιλιχρήστου/ Κωστόπουλου/ Ευταξία/ Παπάρογλου, άρα δεν περιμένω στην ουρά στο κλαμπ" "Είμαι β...

Και που γύρισα τί κατάλαβα; Την 4η μέρα στη δουλειά αρρώστησα (ακόμα χάλια είμαι - πυρετός, αμυγδαλές, πονοκέφαλοι, αντιβίωση, κοκτέηλ παυσίπονων, εντριβές, βεντούζες, μέχρι και ξεμάτιασμα)! Και όπως ήμουνα κλινήρης, είδα από την Τ/Ο αφ'ενός την κόλαση στη Βόρεια Οσετία: φαντάσου μόνο να'σαι γονιός, να στέλνεις το παιδί σου στην πρώτη του μέρα στο σχολείο και μετά να στο φέρνουν τέσσερις... Δεν καταλαβαίνω πάντως την ανικανότητα των Ρωσικών δυνάμεων. Μου φαίνεται λίγο περίεργο που την Παρασκευή το μεσημέρι οι Τσετσένοι τους πιάσαν στον ύπνο και αρχίσαν να βαράνε αβέρτα. Λογικά θα πρέπει να είχε δημιουργηθεί μία σειρά σεναρίων από τη στιγμή που έγινε η εισβολή στο σχολείο. Και αφ' ετέρου είδα τα χάλια μας ως έθνος που προσομοιάζει σε νεόπλουτο μαλάκα. Θυμάμαι τη Χαλκιά που πάνω στη χαρά της για το χρυσό έλεγε ότι οι Έλληνες είναι γεννημένοι να κερδίζουν. Τελικά, όπως γράφτηκε σε εφημερίδα, οι Έλληνες (όπως και κάθε λαός) είναι γεννημένοι και να κερδίζουν και να χάνο...