Antonisblog_X

Δεν με πιστεύεις εεε; Δες αυτή τη φωτό. Την τράβηξα (την φωτό λέμεεεε) στην τουαλέτα μιας καμπίνας του Ε/Γ - Ο/Γ ΘΕΟΦΙΛΟΣ, εν πλω για Λέσβο, στις 8/8. Το stickerάκι αυτό ήταν πάνω ακριβώς από το "θρόνο". 90% παίζει να είναι μούφα. Ποιος άνθρωπος, στο όνομα ποιας ασφάλειας και προστασίας της ιδιοκτησίας θα καθόταν να επιβλέπει μια τουαλέτα μέσω κάμερας; Δηλαδή, πας να κάνεις το ψιλό σου ή το χοντρό σου ή ν' αλλάξεις τα πανιά σου (αν είσαι γυναίκα) και κάποιος ψυχανώμαλος σεκιουριτάς σε παίρνει μάτι. Και στο λέει κι όλας ότι σε παίρνει μάτι. Κι εσύ συνεχίζεις απτόητος (ανάγκα γαρ). A propos, αν και σχετικά καθαρή, η καμπίνα είχε κοριούς. Εμένα έχουν να με τσιμπήσουν κανα 6χρονο, απ' το Στρατό. Η Μαρία όμως που άνοιξε sleeping bag και δημιούργησε μία ωραία ζεστή ατμόσφαιρα, ξύπνησε και τους κορέους (των κρεβατιών, όχι της τουαλέτας), οι οποίοι αρχίσαν τα γλέντια. Οι κακόμοιροι που επέστρεφαν με τον Ταξιάρχη, που ήτανε 40 ώρες στο καράβι, γυρίσανε μες τις τσιμπιές. Α ρε α...

...διότι υπάρχει και συνέχεια: το βρετανικό υπουργείο Εσωτερικών δημοσίευσε κατάλογο "απαράδεκτων συμπεριφορών" που δικαιολογούν τις απελάσεις ή την απαγόρευση εισόδου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το σχετικό άρθρο μπορείς να το διαβάσεις εδώ . Όπως δήλωσε και ο υπουργός Τσάρλς Κλάρκ, ο εν λόγω κατάλογος είναι "μάλλον ενδεικτικός παρά εξαντλητικός" και θα εφαρμόζεται για όλους τους "foreign born". Το οποίον σημαίνει ότι ακόμα και η διαμαρτυρία για την αλόγιστη και εγκληματική χρήση βίας από την Αστυνομία μπορεί να θεωρηθεί ως μία "απαράδεκτη συμπεριφορά". Ρε Λιάκο, τελείωνε μ' αυτό το ρημάδι το Πι-Εητς-Ντι και έλα κάτω, πριν σε κατεβάσουνε. Εδώ τουλάχιστον δεν κινδυνεύεις. Μπορείς να διαμαρτύρεσαι για (σχεδόν) τα πάντα και να εξακολουθούν να σε γράφουν κανονικά.

Γυρίσαμε. Σκεφτόμουν να γράψω για εντυπώσεις από διακοπές, για φίλους και εχθρούς, μέχρι και καλοκαιρινά haiku θα ανέβαζα. Κάτι έγινε όμως στο φίλο μου τον Λιάκο που αξίζει να δημοσιοποιηθεί. Αν διαβάζει κανένας από την Εσπερία, αφήστε κανα σχόλιο ή εντυπώσεις. Παραθέτω αυτουσίως (είναι λίγο μεγάλο). Χύμα σκέψεις. Στο τρένο για Εδιμβούργο. Ο Jean Charles de Menezes έφαγε 7 σφαίρες στο κεφάλι γιατί ετυχε να είναι πιο μαύρος από τον μέσο Εγγλέζο, να χρειάζεται μπουφάν στις συνθήκες που ο μέσος Εγγλέζος αποκαλεί καλοκαίρι, και να το βάλει στα πόδια όταν ενα τσούρμο μέσοι Εγγλέζοι με πολιτικά άρχισαν να τον κυνηγάνε οπλισμένοι. Ο αρχηγός της αστυνομίας και ο πρωθυπουργός ζήτησαν βαθιά συγγνώμη για το τραγικό γεγονός και υποσχέθηκαν ότι μπορεί και να μην το ξανακάνουν. Λίγες μέρες αργότερα, τυπώνω δυο μπλουζάκια κι ένα μαύρο μακρυμάνικο με τη στάμπα: "SUICIDE BOMBER SUSPECT - aim for the head". Ο Αντώνης μου ζήτησε να του τυπώσω ένα. Η Σόφι μου λέει απλά "προβοκατόρικο......

(ήτοι Πράγματα Πέραν Λογικής Αντίληψης): Όπου έχουμε πάρει το Σάββατο με τη Μαρία στο γάμο του Σπύρου και της Στέλλας σε ένα κτήμα στη Βαρυμπόμπη. Όλα ωραία και καλά, το ρύζι φεύγει άφθονο (ο Θοδωρής έχει φέρει και προμήθειες από το σπίτι!!) και τέλος πάντων πάμε μετά να κάτσουμε στο τραπέζι για τα περαιτέρω. Στο τραπέζι κάθομαι δίπλα σε γνωστή ψηλή κοκκινομάλλα (δε λέμε ονόματα- δεν υπάρχει λόγος), η οποία είναι γνωστή για το ιδιότυπο χιούμορ της. Όπου στη λέξη «ιδιότυπο» βλέπε «σου πετάω ατάκες φαρμακερές συνέχεια και έτσι και στραβώσεις σε κατηγορώ για έλλειψη χιούμορ κι αν τολμήσεις να μου απαντήσεις με το ίδιο νόμισμα οχυρώνομαι πίσω από ο,τιδήποτε βρω- τη δουλειά μου, τον αρραβωνιαστικό μου, την οικογένειά μου». Και αρχίζει να μου λέει διάφορα πράγματα που ξέρει ότι με διαολίζουν, του στυλ «εσύ είσαι άκακος, αγαθός». Από ένα σημείο και μετά αποφασίζω να μπλοκάρω τα εισερχόμενα μηνύματα και να ασχοληθώ με τη Μαρία και τους υπόλοιπους συνδαιτυμόνες (η Μ. να έχει σκυλιάσει με τη συμ...

Ας όψονται πολλές παράμετροι: - το γεγονός ότι μετά από 9-10 ώρες μπροστά σε monitor, δεν έχω καμία όρεξη να ξανανοίξω υπολογιστή στο σπίτι, χώρια που δεν έχω αξιωθεί να κάνω αναβάθμιση σε hardware, software και διαδικτυακή σύνδεση- πρέπει να είμαι από τους τελευταίους που τρέχουν σε AMD Athlon 800ρη, με Win98 και modem 33,6. (Αργή αλλά σταθερή επιλογή). - Τα ταξιδάκια του Σ/Κ στη Σίφνο, στο Βόλο και αλλαχού και γενικότερα το γεγονός ότι τα περισσότερα Σ/Κ για τον Α ή Β λόγο δεν είμαι κοντά σε υπολογιστή. - Το γεγονός ότι είμαι τόσο «σπασμένος» από τις μαλακίες που γίνονται στη δουλειά μου, που δεν έχω καν την όρεξη να γκρινιάξω γι’ αυτές. Περιμένω πως και πως τις διακοπές του Αυγούστου, να ξελαμπικάρω λίγο και να βρω με σύνεση και ηρεμία καμιά δουλειά λίγο πιο αξιοπρεπή και συγκροτημένη, σε αντίθεση με αυτό το «γιούρια management» που ζω 5 χρόνια τώρα. Τέσπα... Αν κάποια ή κάποιος έχει καμιά καλή συμβουλή για διακοπές, ας στείλει κανα σχολιάκι.

Η Μαρία, χθες στο τηλέφωνο, μου θύμισε μία φάση που είχε γίνει προ δεκαετίας και βάλε στη Βουλή. Όπου έχει πάει ο Σεραφείμ για αγιασμό και οι βουλευτές του ΚΚΕ στέκονται όρθιοι μεν, ακίνητοι και αμετακίνητοι δε. Και γυρνάει ο Σεραφείμ στο Φλωράκη και με ένα τρομερό ύφος του λέει «Χαρίλαε, έλα να προσκυνήσεις την εικόνα!». Ο Φλωράκης τελικά ασπάσθηκε την εικόνα, όχι τον Σεραφείμ. Τί δείχνει αυτό; Ότι πέραν του γεγονότος ότι (σε αντίθεση με κάποιους άλλους καλοζωισμένους, ονόματα δε λέμε) ο Σεραφείμ όχι απλώς «τα» είχε, αλλά «του» σέρνονταν στο πάτωμα, η σχέση που υπήρχε μεταξύ των τότε ηγετών της Ελλαδικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του ΚΚΕ ήταν πέραν ιδεολογιών και θέσεων, τοποθετημένη σε άλλες βάσεις, που μάλλον δεν υφίστανται πια. Και ακόμα, ότι η Αριστερά μπορεί και έχει υποχρέωση να στηρίξει την Ελληνική παράδοση, ακόμα και τις θρησκευτικές συνήθειες και εκδηλώσεις του λαού (καμία σχέση με το κλεφτρο-κισσο-παπαδομάνι που λυμαίνεται τα ταμεία). Κι αν τα αναφέρω αυτά, είναι διότι με τη ...

...ή αλλιώς η τιμή της χαμένης Αριστεράς (και όχι η χαμένη τιμή της Αριστεράς, όπως συνήθως λέγεται και ακούγεται). Εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: χθες είχα κατέβει στο γνωστό κουτούκι του Χολαργού (εδώ οι ίδιοι δεν χρειάζεται να κάνουν διαφήμιση, θα κάτσω να τους κάνω εγώ;), όπου συνάντησα την Κλεοπάτρα μετά του πατρέα της (τρελή αναφορά σε Ν. Εξαρχίδη). Καθώς μιλούσαμε για δουλειές με τον Απόστολο και για την έκθεση του Greenaway στο Ελληνοβρετανικό με την Κλέρη, έρχεται μία παρέα 6-7 ατόμων (Μ.Ο. ηλικίας 50κάτι) με ένα μπουζούκι. Στο καπάκι αρχίζει ο μπουζουκτσής να παίζει, και μάλιστα σε τρελές ταχύτητες. Όπου ο Απόστολος αρχίζει να ψιλοστραβώνει, καθώς είναι γνωστή η τρελή αγάπη του για τα λαϊκά («μπολονέικα» κατά την Αιγιωτική διάλεκτον) και συν τοις άλλοις το να έχεις πιει τα Ντραμπούγια σου στο ροκόμπαρο και να’ χεις γίνει άρχοντας και να παίρνεις την κορούλα σου για φαΐ και να στην πέφτουν οι ρεμπέτες δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον ψυχισμό σου. Η δε Κλέρη το ψιλοδιασκεδάζ...

…κι η νύφη την ξαναέκανε με τον άλλον. Όπως και να’ χει, η επανάληψη του «Ματωμένου Γάμου» την Κυριακή 8 Μαΐου πήγε καλά, καλύτερα από τις παραστάσεις του Δεκέμβρη. Οι καινούργιοι τα πήγαν μια χαρά και οι παλιοί το απόλαυσαν. Εμένα μου βγήκε μία κούραση που δεν μου’ χε βγει το χειμώνα. Δεν αντέχω άλλο να έχω ένα container φροντιστήριο να κουβαλάω σε κάθε παράσταση (ρούχα- κιθάρες- ενισχυτές- βάσεις- μπότες- παπούτσια- αμάν!) Συν τοις άλλοις, είχα και λίγο άγχος για τη μουσική. Δεν είναι και λίγο να παίρνεις μία φωνάρα (γεια σου ρε Ιλιάδα) μαθημένη σε ροκ και να την βάζεις να πει αμανέδικο μοιρολόι, και μάλιστα να της πηγαίνεις το κομμάτι 2 βδομάδες πριν την παράσταση. Αστέρι! Από λαθάκια, ένα σωρό. Κάτι ατάκες που δεν ακούστηκαν, κάτι σαρδαμάκια, αλλά καλύφθηκαν πολύ γρήγορα και με φοβερό επαγγελματισμό, όπως άλλωστε αρμόζει σε μία ομάδα που φυσάει (εεεεετσ’!). Τώρα πάμε Πεύκη, στο Πνευματικό Κέντρο (Χρυσοστόμου Σμύρνης & Ρήγα Φεραίου), την Τετάρτη 18/5. Τον χώρο δεν τον έχουμε δει...

Έπεσε στα χέρια μου (κι από τότε γυρνάω με νάρθηκα) το ανοιξιάτικο τεύχος του European Business Forum . Στο οποίο, στη στήλη («ρουμπρίκα» τη λέγανε οι παλιοί δημοσιογράφοι νομίζω) ‘Did you know?’, κάτι σαν τις ‘Πενιές- Ειδησούλες- Περίεργα’ της Εστίας, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι: 1. Μελέτη έδειξε ότι σε μία τυπική εταιρεία 100 εργαζομένων ξοδεύονται ετησίως 1.700 ανθρωποημέρες για αποστολή προσωπικών e-mail, χρόνος που αντιστοιχεί στην εργασία 7 νεοπροσληφθέντων πλήρους απασχόλησης. 2. Μια άλλη μελέτη έδειξε ότι η απόλυση από την εργασία προκαλεί χειρότερες ψυχολογικές και συναισθηματικές συνέπειες από ότι το διαζύγιο ή ο θάνατος του συντρόφου και ότι ακόμα και αυτοί που επιστρέφουν σε εργασιακό χώρο μετά από απόλυση ποτέ δεν επιτυγχάνουν τα επίπεδα ευτυχίας που είχαν πριν την απόλυση. Αν το συνδυάσεις με την τρομολαγνεία που σε χτυπάει από παντού για το φόβο της ανεργίας (μπουουουουουου) και της καλπάζουσας ακρίβειας στην αγορά (6 Ευρώ οι ντομάτεεεες, μπουουουουουου), σε μια κοινωνία π...

Η (όπως πάντα καίρια) συνεισφορά του Λιάκου στο blog. Σε παλιά καλά greeklish, αφ' ενός λόγω μη-συμβατότητας με τα πισιά του Μπρίστολ, αφ' ετέρου επειδή βαριέμαι να τα μεταγράψω και συν τοις άλλοις έχει άλλο αίσθημα σε greeklish. Ayto to prwtoselido mono opoios exei kanei 8hteia sthn Agglia mporei na to ektimhsei... (Ελευθεροτυπία της Τετάρτης 20/4/05) Basika anaferomai eidika sthn hlektronikh kai oxi th xartinh ekdosh. Sthn opoia ekdosh o Souflias fainetai na dinei ena kanoniko "v-sign", mia ka8ara egglezikh xeironomia antistoixh tou kwlodaxtylou. H proeleysh ayths ths xeironomias anixneyetai sthn epoxh ths katakthshs ths Skwtias apo tous Agglous, gi'ayto kai xrhsimopoih8hke kai stis skhnes maxhs tou "Mpreibxart". To story einai oti oi Egglezoi eixane poly kalous toksotes, kai tsakizane tous Skwtsezous apo makria. Otan omws katafernan oi Sk. na nikhsoun mia maxh kai aixmalwtizan tous Agglous toksotes, anti na tous skotwsoun tous ekoban ta dyo daxtyla ka...

Είδα χθες σε DVD τον 1ο κύκλο του "The Office". Για σένα που δεν ξέρεις είναι βρετανική κωμική σειρά που διαδραματίζεται σε ένα γραφείο εμπορίας χαρτιού στο Slough, κοντά στο Reading (α ρε τα παλιά λημέρια), και δείχνει τον καθημερινό βίο των εργαζομένων. Υπάρχουν όλοι οι τύποι εδώ: ο μεγαλομανής εγωπαθής manager, το κλασσικό τσιράκι, η σκύλα διευθύντρια, οι cow-orkers του λογιστηρίου κλπ κλπ. Το όλο σήριαλ είναι γυρισμένο με κάμερα στο χέρι κι αυτό του δίνει και μία ντοκυμαντερίστικη γεύση. Το "The Office" έχει ψηφιστεί ώς η καλύτερη κωμική σειρά σε Αγγλία και Αμερική για τα τελευταία δύο χρόνια. Ο λόγος που κάθομαι και μιλάω για αυτή τη σειρά είναι ότι εμένα προσωπικά με πίκρανε αφάνταστα το τελευταίο επεισόδιο του κύκλου, όπου ο Tim (ο μόνος σχετικά συμπαθής χαρακτήρας, ο οποίος είχε καψουρευτεί την ρεσεψιονίστ που τα'χε με άλλον), εκεί που τα'χε πάρει στο κρανίο με τις μαλακίες του διευθυντή του και όλο το μπουρδέλο που επικρατούσε στο γραφείο και είχε α...

Ήταν μία από τις καλύτερες βόλτες των τελευταίων καιρών (με εξαίρεση τη Σίφνο, ΟΚ;), και μάλιστα άνευ προγράμματος. Ξεκίνησα (δυστυχώς μόνος, η Μαρία κόλλησε με τη δουλειά στο νησί) από ΕλΒενιζέλο για Σαλονίκη με Aegean, Πέμπτη στις 11 το βράδυ. Η πλάκα ήταν ότι πέτυχα στο Cabin Crew την Ειρήνη, την αδερφή της Παναγιώτας (αν διαβάζει κανένας Χολαργιώτης, καταλαβαίνει για ποια λέω). Δυστυχώς, στην πτήση δεν σερβίρανε αλκοολούχα, για να ζητήσω καμιά Marguerita a-la Mezcalito. Τεσπα... 12 μεσάνυχτα ήμουν στο Μακεδονία. Τσακ-μπαμ βαλίτσα και ταξάκι για το σπίτι της Κλέρης. Στο δρόμο ο ταρίφας (πολύ ωραίος) έπαιζε το "Red right hand" του Cave, την ώρα που περνούσαμε από το Σέιχ-Σου, με ομίχλη και όλη την πόλη θέα. Αν αυτό δεν ήταν καλός οιωνός, τότε τί ήταν; Στο σπίτι με περίμεναν τα νυχτόβια αδέρφια Κλέρη - Ανδρέας. Πιάσαμε την κουβέντα, βάλαμε RSO στο ράδιο (γαμάτος σταθμός), πλακωθήκαμε στις μπύρες, παίξαμε και δύο γύρους Trivial. 7 παρά άρχισα να "λιώνω". Έπεσα και ξ...

(...που λέγανε και οι αθλητικοί σχολιαστές σε αγώνες ποδοσφαίρου τη δεκαετία του '80.) Λοιπόν, η Θεατρική Ομάδα του Δήμου Χολαργού ξανα-ανεβάζει τον Ματωμένο Γάμο του Φ.Γκ. Λόρκα, την Κυριακή 8 Μαΐου (του Θωμά) και ώρα μάλλον 8:30 μμ, στο αμφιθέατρο του Δημαρχείου, τέρμα οδού Περικλέους. Το κάστ ανανεωμένο κατά 4-5 ηθοποιούς, όλα τ' άλλα (συν τη μουσική- τη δικιά μου ντε, όχι του Χατζιδάκι) ίδια με τις παραστάσεις του περασμένου Δεκέμβρη. Αν κρίνω από την προσέλευση του κόσμου στις προηγούμενες παραστάσεις, είμαι αισιόδοξος ότι θα το ξαναγεμίσουμε τον χώρο. Επίσης, θα παίξει μία παράσταση προς Πεύκη μεριά, κοντά στις 14/5. Μόλις μάθω ακριβώς το "πότε" και το "πού", θα σε ενημερώσω.

Δηλαδή, οι βουλευτές του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. που επιλέξανε να αποχωρήσουνε το Σάββατο από την αίθουσα τη στγμή που έμπαινε ο Χριστόδουλος, είναι πιο δογματικοί και πιο αριστεροί από τους βουλευτές του ΚΚΕ, οι οποίοι (προς τιμήν τους) έχουν μεν πάγια άποψη περί σχέσεων Κράτους & Εκκλησίας, αλλά παρέμειναν στην αίθουσα (και μάλιστα η Κανέλλη έκανε και το σταυρό της); Το θέμα δεν είναι να καθαρίσεις με το άτομο-Χριστόδουλο (ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, δεν έχει κάνει κάτι το νομικά μεμπτόν, άσχετο αν ευθύνεται για πολλά άλλα), αλλά να καθαρίσεις με μία Εκκλησία-μπαμπούλα, μία Εκκλησία-"χώνομαι-παντού-εθιμικώ-δικαίω", μία Εκκλησία-βυζαντινό κοράκι.

Ένας χρόνος blogging! Γράφτηκαν πολλά και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα!

Κάποτε κατεβαίναμε στη Μάρνη να δούμε τους Cramps, τους Ramones, τη Siouxsie.... Μετά ανεβαίναμε Εξάρχεια για σουβλάκια στου Κάβουρα και στο καπάκι "Άλλοθι" ή "Mo'Better" για ξύδια. Thanks for the memory, που λένε και οι Αγγλοσάξονες...

...όπου Μ.Μ.Ε. σημαίνει κατά τον Γιάννη Καλαμίτση "Με Μαλακίες Εκτρέφομαι". Και έχει άδικο ο άνθρωπος; Στο προηγούμενο post έγραφα για ένα site που έναντι αμοιβής σε βάζει στο δημόσιο. Ακόμα και ο πλέον αρχάριος χρήστης καταλαβαίνει ότι είναι μία πολύ ωραία στημένη ιντερνετική φαρσούλα που αναφέρεται σε εικονική εταιρεία. Μέχρι και Disclaimer έχουν βάλει οι άνθρωποι, ως όφειλαν. Κι όμως, στο δελτίο ειδήσεων του Star της Κυριακής 30/1, ο Λιάγκας χτυπιότανε για τη «συμμορία που υπόσχεται θέσεις στο δημόσιο με σκοπό να κλέψει αριθμούς καρτών από τους αφελείς». Και έδινε συγχαρητήρια στον ρεπόρτερ (Γιώργος Βότσκαρης) που ανακάλυψε το αποκλειστικό αυτό θέμα. Μέσω μίας φίλης μου έχω μάθει τον τρόπο με τον οποίο συντάσσονται οι ειδήσεις στα meetings του καναλιού, και είναι ακριβώς αυτός που φαντάζεσαι. Προφανώς στο Star έχουν πέσει στον κουβά με τα LSD και δεν ξεχωρίζουν την αλήθεια από το παραμύθι. Εγώ πάντως οφείλω να ανακοινώσω ότι είμαι σε άμεση καθημερινή επαφή με τον Θεό....

Διαβάζοντας τις εφημερίδες την τελευταία εβδομάδα, έφτιαξα το εξής σενάριο: Έστω ότι είμαι μαθητής γυμνασίου στο Αγρίνιο. Μία ωραία πρωία έρχεται ο/ η γυμνασιάρχης και μας λέει ότι η εξομολόγηση είναι (ατύπως πλην σαφώς) υποχρεωτική και ότι θα έρθει ιερέας στο σχολείο γι’ αυτό το σκοπό. Ήτοι, η κατά Χριστόδουλον έννοια της θρησκείας ως προσωπικής επιλογής. Έστω (επίσης) ότι μετακομίζω στο Κιλκίς και δη στα χωριά κοντά στα σύνορα με Σκόπια (Χέρσο, Κρηστώνη, Δροσάτο κλπ). Όπου πηγαινοέρχομαι στο σχολείο με το ΚΤΕΛ. Το οποίο ΚΤΕΛ είναι εξοπλισμένο και με τηλεόραση. Του οποίου ΚΤΕΛ ο οδηγός αποφασίζει να βάλει στα πιτσιρίκια (και στις πιτσιρίκες) τσόντα. Και όχι απλώς τσόντα «συμβατική» με έναν εραστή και μία ερωμένη (να πεις ότι θα μάθει και το πιτσιρίκι πώς γίνεται η δουλειά), αλλά σκληρή τσόντα με ομοφυλόφιλους. Ήτοι η κατά τον μέσο Ελληνάρα έννοια της οικογένειας ως παροχής σωστών προτύπων στα παιδιά. Και δεν εννοώ ότι με χάλασε που ήταν τσόντα με gay, εννοώ ότι άνθρωποι σαν αυτόν ...

Κατ' αρχάς Καλή Χρονιά! Καιρό είχα να ανεβάσω post. Ας όψεται η εορταστική τεμπελιά και τα πάσης φύσεως αισθηματικο-σωματικά μου (βλέπε, μεταξύ αρρώστιας και έρωτος- nudge nudge, wink wink, say no more). Οι παραστάσεις του «Γάμου» πήγαν καλά, καλύτερα απ’ ότι περίμενα. Και τις δύο μέρες το θέατρο ήταν γεμάτο (συγγνώμη σε όσους δεν τα κατάφεραν, ενδεχομένως θα κάνουμε άλλη μία παράσταση μέσα στον Απρίλιο, θα ενημερωθείτε καταλλήλως). Τα καλύτερα σημεία της παράστασης (και γύρω απ’ αυτή), χωρίς σειρά προτίμησης: 1. Η ΜΑριάνΝΑ. Συγκλονιστική ερμηνεία. 2. Τα ουίσκια που πίναμε στα παρασκήνια. 3. Ο Γιώργος Τζ. και η σχεδόν πυρετώδης φιλοτιμία που επέδειξε σχετικά με τα σκηνικά (δεν ξεχνάω και όσους ασχολήθηκαν με το στήσιμο – ξεστήσιμο). 4. Η Κατερίνα (λέγε με Σεσίλια Ντε Μιλ): τυχόν αντιρρήσεις που είχα, κάμφθηκαν ενώπιον του τελικού αποτελέσματος. 5. Το γεγονός ότι είχα την ευκαιρία να ακούσω τη δικιά μου μουσική να παίζεται και να τραγουδιέται από πολύ ωραίες φωνές (Ιλιάδα, Μ...

Για όσους δεν το ξέρουν ή το ξέχασαν, έχουμε παραστάσεις στο Χολαργό, τον Ματωμένο Γάμο του Φ.Γκ. Λόρκα. 11 & 12 Δεκέμβρίου στο γνωστό αμφιθέατρο του Δήμου Χολαργού, τέρμα Περικλέους, κατά τις 8:30 το βράδυ. Η παράσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική για μένα, για δύο βασικούς λόγους: 1) έχω κάνει τη μουσική- όχι τίποτα ιδιαίτερο (λέμε τώρα) αλλά πολυ όμορφες μελωδίες. Με επιρροές από δημοτικά, λαϊκά, Θ. Παπακωνσταντίνου κ.α., και με συνοδεία μίας κιθάρας (καταξοδευτήκαμε πάλι!) 2) είναι η τελευταία παράσταση που παίζω. Το "γιατί" σε άλλο Post, τώρα βαριέμαι.