Antonisblog_X

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΙΔΑΝ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ! ΕΧΩ ΒΑΛΕΙ ΣΠΟΪΛΕΡ, ΑΕΡΟΤΟΜΗ ΚΑΙ ΦΩΤΑ ΝΕΟΝ ΣΤΟ ΣΑΣΙ ΚΑΙ ΤΗ ΖΑΝΤΑ!) Σε μία σκηνή του (ομολογουμένως εκπληκτικού) Inception, ο «χημικός» Γιουσούφ οδηγεί τον «επικεφαλής» Κομπ και τον «απατεώνα» Ιμς σε ένα υπόγειο στη Μουμπάσα της Αφρικής, όπου, σαν σε τεκέ οπίου, 10-12 άνθρωποι ονειρεύονται συλλογικά, υπό την επήρεια ισχυρού αναισθητικού, το οποίο σημαίνει ότι έχουν εισέλθει σε βαθιά υποσυνείδητη κατάσταση. Οι άνθρωποι αυτοί κοιμούνται 10-11 ώρες την κάθε φορά, χρόνος που σε κατάσταση βαθέος ονείρου ισοδυναμεί με μήνες, ή και χρόνια. Στην ερώτηση του Κομπ «έρχονται εδώ για να ονειρευτούν;», ο γέρος φύλακας απαντάει «όχι, έρχονται εδώ για να ξυπνήσουν. Το όνειρο είναι η πραγματικότητά τους». Παρακάτω στην ταινία, η γυναίκα του Κομπ (η μάλλον η προβολή της Μαλ στο υποσυνείδητο του Κομπ), πικραμένη που ο άνδρας της δεν πρόκειται να μείνει μαζί της στο υποσυνείδητο limbo που φτιάξανε μαζί πριν από καιρό, λέει στον Κομπ «μου είχες υποσχεθεί ...

Ή αλλιώς, ατάκες και αναμνήσεις που αξίζουν κάθε ταλαιπωρία.. (εμπνευσμένο από cinelli73 ): Πριν: - Η μυρωδιά των καλαμιών... - Λίγο κάρφωμα εδώ, μην πέσει το σκηνικό... - "Πού είναι οι καρέκλες;" - 2-3 γουλιές κονιάκ ή τσίπουρο, να ζεσταθεί η καρδιά... - απανωτά τσιγάρα, γαϊδουρόβηχας... -"Έχουμε κόσμο;" Κατά τη διάρκεια: - "μην μπαίνεις, αλλάζω!", "Μα βγαίνω σε 5', τώρα σου'ρθε;" - "μην καπνίζετε πίσω απ'τα σκηνικά, φαίνεται ο καπνός" - "όχι ρε γμτ, έσπασε η κόπιτσα" - "βρέχει ρε π#$#η μου! Μαζέψτε τις καρέκλες!" - "έλα πιο μέσα, φαίνεσαι από τους θεατές δεξιά" - "δεν το'χω, δεν το'χω καθόλου. ΣΚΑΤΑ!" - "Άργησε να μπει η μουσική και με κρέμασε" -"Καλά, σ' αυτή την ατάκα βρήκαν να γελάσουν;" Μετά: -"Αύριο θα είναι καλύτερα" -"Όποιος ξεντύθηκε, να πάει να φέρει τις καρέκλες" -"Ποιος πήρε το ντεμακιγιάζ;" -"Πού πάμε τελι...

3 εργαζόμενοι και ένα αγέννητο δολοφονήθηκαν χθες. 3 εργαζόμενοι, σαν εσένα κι εμένα. 3 εργαζόμενοι, που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΟΣ ή ο,τιδήποτε άλλο. Σάν εσένα κι εμένα. 3 εργαζόμενοι που επέλεξαν να μην απεργήσουν. Ίσως επειδή θεωρούσαν ότι τα μέτρα της τρέχουσας κυβέρνησης είναι αναγκαία. Ίσως και να μην μπορούσαν να απεργήσουν. Ίσως γιατί χρωστούσαν τα μαλλιά της κεφαλής τους στην ίδια τράπεζα που τους είχε προσλάβει. Ίσως γιατί η εργοδοσία τους είχε πει «ή δουλεύετε ή απολύεστε». Κι άντε να ψάχνεις δουλειά. Και η μία υπάλληλος με μωρό στην κοιλιά. Όλοι με ανάγκες, αγωνίες, όνειρα, χρέη, άγχη, μικροχαρές। Σαν εσένα κι εμένα. 3 λοιπόν εργαζόμενοι και ένα αγέννητο πνιγήκανε στους καπνούς, μέσα στο χώρο δουλειάς τους. Από μολότωφ που πέταξαν οι γνωστοί τραμπούκοι-μπαχαλάκηδες-«αγανακτισμένοι πολίτες» (τη βλέπεις τη χρονική συνέχεια 30 χρόνια τώρα;), η ίδια «ομάδα κρούσης» που ανέκαθεν συμπληρώνει τη βία της όποιας εξουσίας και ανέκαθεν εξυπηρετεί τους σκοπούς της όποιας εξουσία...

http://www.reuters.com/article/idUSTRE63M1LV20100423 (από το "λεφτά υπάρχουν", στο "δεν υπάρχει σάλιο", στο "όπλο πάνω στο τραπέζι", στο "βοήθεια γειτόνιοιιι"...) Στύψε με σαν το λεμόνι, λιώσε με σαν την ελιά φούρνισέ με σαν ατσάλι, πέταξε με στα βαθιά πάρε μου όλο το ταμείο, απ' την τσέπη τα λεφτά άρχοντα και καραγκιόζη κουρελή και κουβαρντά Τι είν' αυτό που θα με σώσει απ' το φραγκοκράτορα ν' αγοράσω ένα αστέρι ή βαθύ υπόγειο να μαλώνω εγώ με μένα μες τον ξένο αχυρώνα; Κούρεψέ μου σαν αρνί το μαλλί για το χειμώνα πάρε το μισθό ενός μήνα απ' το στόμα το φαΐ Κλέβω απ' το υστέρημά μου για να βρω τη γιατρειά μου μα να ζω εκεί στον Κρόνο με φιάλες οξυγόνο ή στου υπόγειου την πλημμύρα και με βάρδια να πηγαίνω στη σαλοτραπέζαρια; Αρχόντισσα και Αγλαΐα, κουρελού και κουβαρντού τι είν' αυτό που θα με σώσει από τη φραγκοκρατία ν' αγοράσω ένα αστέρι ή βαθύ υπόγειο να μαλώνω εγώ με μένα μες τον ξένο αχυρώνα; Σκάψε με σαν αμπ...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...

..και σκέφτηκα να γράψω μία κοτσάνα: Το γεγονός ότι το DVD της Τζούλιας πούλησε με τη μία 200.000 αντίτυπα (δε με νοιάζει για διαφυγόντα κέρδη, για το αν η Τζούλια πληρώθηκε, αν το κόστος της σαμπάνιας και των λιπαντικών το πέρασαν ως "έξοδα παραστάσεως" κλπ. κλπ.), την εποχή που όλες οι τσόντες του πλανήτη είναι ένα κλικ μακριά και κυρίως τσάμπα (γιουπόρν, ρεντ-τούμπ κλπ.), σημαίνει ότι οι Έλληνες έχουν ακόμα πολλά φράγκα για ξόδεμα. Α ρε μεγάλε Γιώργαρε, ρίξε μας στ' αυτιά! Κόψε 14ο, 13ο, 12ο, όλους τους μισθούς. Τέτοιοι που είμαστε, από το να τ' ακουμπάμε στην τρύπα της εθνικής μας τσούλας, καλύτερα στη μαύρη τρύπα του Δημοσίου!

Καλά Χριστούγεννα!

Το σκιτσάκι αυτό το είχε φτιάξει ο Στάθης Σταυρόπουλος, τον Ιούνιο του ΄88, όταν ο σημερινός Πρωθυπουργός διοριζόταν Υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του πατέρα του. (γενέθλιον γαρ, το θυμήθηκα αυτές τις μέρες)

Πέρα από «εγκεκριμένα από γονείς» κόμικς (βλ. Αστερίξ), ένα από τα κόμικς που γούσταρα τρελά την δεκαετία του ’80, τότε που αφήναμε πίσω μας το Μίκυ Μάους και πιάναμε Μπλέκ, Αγόρι και τα συναφή, ήταν το Camelot 3000 . Ααυτό. Κόμικ που κυκλοφόρησε σε 6 τεύχη από την Star Comics. Διαδραματιζόταν, λέει, γύρω στο 3000, όπου η Γη δέχεται επίθεση από εξωγήινες δυνάμεις, και μία σειρά γεγονότων επαναφέρει τον «μαρμαρωμένο» Βασιλιά Αρθούρο, και μαζί μ’ αυτόν το μάγο Μέρλιν και τους βασικότερους συντελεστές του Μύθου της Στρογγυλής Τραπέζης (Γκουίνεβιρ, Λάνσελοτ, Καίυ, Τρίσταν, Γκάλαχαντ, Γκάουειν, Πέρσιφαλ, και –βεβαίως βεβαίως- το σπαθί Εξκάλιμπερ), οι οποίοι εν τέλει νικάνε τους κακούς (Μοντρεντ, Μοργκάνα Λε Φαι) και σώζουν τον πλανήτη από την εισβολή. Από κάθε άποψη, το κόμικ ήταν συναρπαστικό. Τόσο τα (ομολογουμένως) ποζεράδικα καρεδάκια, που στα μάτια ενός προέφηβου, μοιάζαν larger-than-life. Τόσο το στόρυ και το μπλέξιμο μεσαιωνικών μύθων με οράματα ΕΦ (σπάθες και όπλα λέιζερ δίπλα δίπλα...

(λέμε τώρα, με τα 1002 παράθυρα-πόρτες-κουφώματα-ριντώ-περσίδες-ρομάν-ανακλίσεις που θα βάλει ο Έλλην νομοθέτης για να μπορεί ο μερακλής να κάνει το τσιγάρο του...) (ναι, η φωτογραφία είναι από το Ελ. Βενιζέλος από τον Δεκέμβρη του '08. Το αυτοκόλλητο το έχουν αφαιρέσει τώρα. Ήθελα να το ανεβάσω καιρό, αλλά ξέρεις πώς είναι τα πράγματα, μια το ένα, μια το άλλο...) Προσωπικά, συμφωνώ με την απαγόρευση στους δημόσιους χώρους. Ούτως ή άλλως, λόγω κόρης-και-καλά-να-μη-δίνουμε-και-το-κακό-παράδειγμα, πρέπει να περιμένω να πέσει για ύπνο για να ανάψω ένα γαροτσί στο λκόνιμπα (κι αυτό μισό, διότι νυστάζω) Αλλά στα τελευταία Μέσα Μαζικής Μεταφοράς που ΑΚΟΜΑ επιτρέπεται το κάπνιΖμα, έστω και σε περιορισμένους χώρους, δηλ. στα πλοία και στα τρένα, η κατάσταση είναι ΓΆΜΑΤΑ. Ειδικά στα ταχύπλοα (Χάισπιντ κλπ.) που δεν πολυβγαίνει και ο κόσμος έξω, το μισό πλοίο είναι ντουμανιασμένο. Στη Μπίζνες Κλας ειδικότερα (μη νομίσεις ότι πάω από άποψη, άμα δεν προλάβεις να κλείσεις εισιτήρια στην οικον...

Για τη γκάφα του Βήματος και άλλων εφημερίδων σχετικά με τη (μη) επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα το Σάββατο , το άκουσες. Ακόμα και ένα συγγνώμη από τον κυρ Διευθυντά δε φτάνει για να αναστρέψει την ήδη βεβαρυμένη εντύπωση που έχει δημιουργηθεί για το κύρος (χαχαχαχαχαχαχαχαχα) της έντυπης δημοσιογραφίας. (σκατά κύρος δηλαδή, αν δεις τις κωλοτούμπες που έχει κάνει ο Πρετεντέρης, από Σημιτικός σε Καραμανλικός, ούτε η Αυριανή να ήτανε...) Ένα άλλο γεγονός που έγινε τις προάλλες έρχεται να συνηγορήσει στα παραπάνω: Βγαίνει που λες το Πρώτο Θέμα την Κυριακή και βγάζει "σαλονάτο" ρεπορτάζ με την κόρη της Αλέκας Παπαρήγα, τη Βασιλεία. Όπου ο συντάκτης Βασίλης Γούλας, γράφει κάποια πράγματα για τη Βασιλεία. Λίγο πολύ γνωστά σε κάποιους. Και κοτσάρει μία φωτογραφία και-καλά-μάνα-κόρη-στη-συναυλία-της-Χαρούλας-στο-Λυκαβηττό (η φωτό από το enimerosi24.gr ) Έλα όμως που η συγκεκριμένη κυρία εκ δεξιών της Αλέκας ΔΕΝ είναι η Βασιλεία, όπως είπανε και άλλα sites. Η Βαγγελιώ Πλατανιά είναι, μ...

Το Σάββατο πήρα την οικογένεια και πήγαμε στο Νησί για 3ήμερο. Από το 1993 που πρωτοψήφισα, είναι οι πρώτες εκλογές όπου απέχω. Ως οικογένεια, αποτελούμε «καθρέφτη» του εκλογικού status: ο ένας στους δύο ψήφισε. Το λέω ευθαρσώς: προτίμησα να κάνω μερικά μπάνια με την κόρη μου στο Αποκοφτό, παρά να ψηφίσω στις ευρωεκλογές. Και δεν την πήρα την απόφαση εύκολα, ξέρεις. Και τώρα όλοι μου τη λένε: Ότι για το δικαίωμά μου του εκλέγειν, άλλοι έχουν δώσει τη ζωή τους. Ότι εξαιτίας μου πήρε κεφάλι η ακροδεξιά. Ότι στρώνω το δρόμο για την έλευση ακόμα πιο σκοτεινών καταστάσεων. Έχουν δίκιο σε όλα. Είμαι ένοχος έναντι της ιστορίας, έναντι της μίζερης καθημερινότητάς μου, έναντι των επόμενων γενεών Να μού απαντήσουν όμως σε αυτό: Για τί πράγμα ψηφίζαμε; Όταν έμπαινα στα blogs και διάβαζα «να ρίξουμε την κυβέρνηση, να παραιτηθεί η Ντόρα, να στείλουμε μήνυμα στη ΝΔ», πού στο μπούτσο ήταν η ευρωπαϊκή διάσταση της ψήφου; Όταν άκουγα τους πολιτικούς να μιλάνε για ελληνικά σκάνδαλα και φυγόδικους και κο...

10 χρόνια πριν, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι εξελίξεις στην Ε.Ε. θα οδηγούσανε τα κράτη- μέλη σε καλύτερες συνθήκες. Θυμάμαι (και λόγω ειδικότητας) τις κουβέντες που γίνονταν τότε παραμονές ευρωεκλογών: εμβάθυνση ή επέκταση; υπερκράτος ή συνομοσπονδία; εξουσίες στην Κομισσιόν ή στα Κράτη-μέλη; Ενίσχυση της ΚΑΠ ή περαιτέρω αρμοδιότητες στην ΚΕΠΠΑ; Τώρα, όλα τα κράτη-μέλη διενεργούν τις Ευρωεκλογές ως πρόσχημα για να κρίνουν τα του οίκου τους. Κανείς δε νοιάζεται για το τί θα προκύψει από τη νέα σύνθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου. Από τη Siemens ως τα προσωπικά έξοδα των βρετανών βουλευτών, όλοι κανονίζουν την ευρω-ατζέντα τους σύμφωνα με αυτά που τους καίνε περισσότερο. Αυτό (η εκτεταμένη επιστροφή στα καβούκια μας) θα έπρεπε να φοβίζει περισσότερο, όχι η αποχή.

Χειμώνας του 1991, Ρόδον Club.... 1 χρόνο πριν, στην κατάληψη του "παραρτήματος" στο Χολαργό, κάποιος μου δίνει μία κασέτα με punk/ garage/ psychobilly. Μεταξύ των οποίων και 2 κομμάτια των Cramps: Human Fly και Rock on the moon. Δεν είχα ξανακούσει παρόμοιο πράγμα μέχρι τότε. Λίγο καιρό μετά, βρίσκω σε βινύλιο το Gravest Hits. 4 φάτσες από αλλού- οι γκροτέσκες κόμικ σελίδες του αμερικάνικου underground r'n'r, το πάντρεμα b-horror movies και rockabilly. Και αυτή η φάτσα του Lux Interior... 1 χρόνο μετά στο Ρόδον... έχουν βγάλει το Look Mom, No Head και τρέχουμε σαν παλαβοί να τους δούμε από κοντά. Τίποτα δεν μας έχει προετοιμάσει για το σόου του Lux, το cool της Ivy, το ανδρόγυνο του Slim chance και για τη σταθερότητα του Jim Sclavunos (o οποίος μετά, όπως και ο Kid Congo Powers πριν απ' αυτόν, πήγε και κόλλησε με τον Cave και τους άλλους). Ο Lux..... μία περσόνα στα κυβικά του Iggy Pop (έχουν πει και τραγούδι μαζί), αλλά πιο σάτυρος, πιο τρελαμένος (αν είναι δυνα...

Με αφορμή τον θάνατο του Πάτρικ ΜακΓκούαν , αυτό (η αρχή από το κλασικό και αξεπέραστο The Prisoner): Ένας φόρος τιμής των Iron Maiden στη σειρά: και η χαρακτηριστική ερμηνεία του μακαρίτη ως Εδουάρδου του Μακροσκελή στο Braveheart: (Good form. R.I.P.)

You gentlemen who think you have a mission To purge us of the seven deadly sins Should first sort out the basic food position Then start your preaching, that's where it begins You lot who preach restraint and watch your waist as well Should learn, for once, the way the world is run However much you twist or whatever lies that you tell Food is the first thing, morals follow on So first make sure that those who are now starving Get proper helpings when we all start carving What keeps mankind alive? What keeps mankind alive? The fact that millions are daily tortured Stifled, punished, silenced and oppressed Mankind can keep alive thanks to its brilliance In keeping its humanity repressed And for once you must try not to shriek the facts Mankind is kept alive by bestial acts ( Bertolt Brecht, "What Keeps Mankind Alive")

Οδός Πανεπιστημίου, Εθνική Τράπεζα. Οδός Πανεπιστημίου, προς Ομόνοια. Προπύλαια Προπύλαια