10 χρόνια πριν, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι εξελίξεις στην Ε.Ε. θα οδηγούσανε τα κράτη- μέλη σε καλύτερες συνθήκες.
Θυμάμαι (και λόγω ειδικότητας) τις κουβέντες που γίνονταν τότε παραμονές ευρωεκλογών: εμβάθυνση ή επέκταση; υπερκράτος ή συνομοσπονδία; εξουσίες στην Κομισσιόν ή στα Κράτη-μέλη; Ενίσχυση της ΚΑΠ ή περαιτέρω αρμοδιότητες στην ΚΕΠΠΑ;
Τώρα, όλα τα κράτη-μέλη διενεργούν τις Ευρωεκλογές ως πρόσχημα για να κρίνουν τα του οίκου τους. Κανείς δε νοιάζεται για το τί θα προκύψει από τη νέα σύνθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου. Από τη Siemens ως τα προσωπικά έξοδα των βρετανών βουλευτών, όλοι κανονίζουν την ευρω-ατζέντα τους σύμφωνα με αυτά που τους καίνε περισσότερο.
Αυτό (η εκτεταμένη επιστροφή στα καβούκια μας) θα έπρεπε να φοβίζει περισσότερο, όχι η αποχή.
Θυμάμαι (και λόγω ειδικότητας) τις κουβέντες που γίνονταν τότε παραμονές ευρωεκλογών: εμβάθυνση ή επέκταση; υπερκράτος ή συνομοσπονδία; εξουσίες στην Κομισσιόν ή στα Κράτη-μέλη; Ενίσχυση της ΚΑΠ ή περαιτέρω αρμοδιότητες στην ΚΕΠΠΑ;
Τώρα, όλα τα κράτη-μέλη διενεργούν τις Ευρωεκλογές ως πρόσχημα για να κρίνουν τα του οίκου τους. Κανείς δε νοιάζεται για το τί θα προκύψει από τη νέα σύνθεση του Ευρ. Κοινοβουλίου. Από τη Siemens ως τα προσωπικά έξοδα των βρετανών βουλευτών, όλοι κανονίζουν την ευρω-ατζέντα τους σύμφωνα με αυτά που τους καίνε περισσότερο.
Αυτό (η εκτεταμένη επιστροφή στα καβούκια μας) θα έπρεπε να φοβίζει περισσότερο, όχι η αποχή.
Σχόλια