Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έγκριτη δημοσιογραφία, σου λέει...

Για τη γκάφα του Βήματος και άλλων εφημερίδων σχετικά με τη (μη) επίσκεψη Ερντογάν στην Ελλάδα το Σάββατο, το άκουσες.


Ακόμα και ένα συγγνώμη από τον κυρ Διευθυντά δε φτάνει για να αναστρέψει την ήδη βεβαρυμένη εντύπωση που έχει δημιουργηθεί για το κύρος (χαχαχαχαχαχαχαχαχα) της έντυπης δημοσιογραφίας.

(σκατά κύρος δηλαδή, αν δεις τις κωλοτούμπες που έχει κάνει ο Πρετεντέρης, από Σημιτικός σε Καραμανλικός, ούτε η Αυριανή να ήτανε...)

Ένα άλλο γεγονός που έγινε τις προάλλες έρχεται να συνηγορήσει στα παραπάνω:





Βγαίνει που λες το Πρώτο Θέμα την Κυριακή και βγάζει "σαλονάτο" ρεπορτάζ με την κόρη της Αλέκας Παπαρήγα, τη Βασιλεία.


Όπου ο συντάκτης Βασίλης Γούλας, γράφει κάποια πράγματα για τη Βασιλεία. Λίγο πολύ γνωστά σε κάποιους.


Και κοτσάρει μία φωτογραφία και-καλά-μάνα-κόρη-στη-συναυλία-της-Χαρούλας-στο-Λυκαβηττό






(η φωτό από το enimerosi24.gr)

Έλα όμως που η συγκεκριμένη κυρία εκ δεξιών της Αλέκας ΔΕΝ είναι η Βασιλεία, όπως είπανε και άλλα sites.
Η Βαγγελιώ Πλατανιά είναι, μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας και υποψήφια Βουλευτής Επικρατείας του ΚΚΕ στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές του '07.

Το αναφέρει και ο Ριζοσπάστης

Κύριε Γούλα μου, την άλλη φορά να το ψάχνετε καλύτερα.
Και γενικότερα μην πολυαναρωτιέστε "τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε", όταν βλέπετε τις πωλήσεις των φυλλάδων να πέφτουν.

Για τον Ελεύθερο Τύπο τί να πώ.. ζούμε ιστορικές στιγμές με την κακή έννοια.
Μία ιστορική εφημερίδα (δεξιά μεν αλλά ιστορική) έπεσε στα χέρια ανθρώπων οι οποίοι την είδαν σαν επένδυση και μόνο και την κλείσανε λες και πουλούσανε ένα καράβι.
Πάντως πιστεύω ότι θα ξανανοίξει από φθινόπωρο με άλλους ιδιοκτήτες.

Σχόλια

Ο χρήστης antonis_x είπε…
Και για να σε προλάβω: όταν λέω "ιστορική" δεν εννοώ κατ' ανάγκη κάτι καλό. Ο Ε.Τ. επί Ρίζου ήταν βαθιά μπλεγμένος στην τακτική λάσπης έναντι των πολιτικών του αντιπάλων (βλ. ΠΑΣΟΚ).
Αν είναι να πονάμε για κάτι, να πονάμε για τον κόσμο (δημοσιογράφους και τεχνικούς) που σε μία ημέρα έμεινε στο δρόμο,και για την ιδέα ότι ακόμα και η "Αυριανή" (η εφημερίδα που γκρέμισε τον Καραμανλισμό για να τον ξαναστήσει), μετά από τόσα χρόνια στο κουρμπέτι, μπορεί να κλείσει σε 1 μέρα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...