Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για να τελειώνουμε με τα μνημόσυνα

Χειμώνας του 1991, Ρόδον Club....

1 χρόνο πριν, στην κατάληψη του "παραρτήματος" στο Χολαργό, κάποιος μου δίνει μία κασέτα με punk/ garage/ psychobilly. Μεταξύ των οποίων και 2 κομμάτια των Cramps: Human Fly και Rock on the moon.
Δεν είχα ξανακούσει παρόμοιο πράγμα μέχρι τότε.

Λίγο καιρό μετά, βρίσκω σε βινύλιο το Gravest Hits. 4 φάτσες από αλλού- οι γκροτέσκες κόμικ σελίδες του αμερικάνικου underground r'n'r, το πάντρεμα b-horror movies και rockabilly. Και αυτή η φάτσα του Lux Interior...

1 χρόνο μετά στο Ρόδον... έχουν βγάλει το Look Mom, No Head και τρέχουμε σαν παλαβοί να τους δούμε από κοντά. Τίποτα δεν μας έχει προετοιμάσει για το σόου του Lux, το cool της Ivy, το ανδρόγυνο του Slim chance και για τη σταθερότητα του Jim Sclavunos (o οποίος μετά, όπως και ο Kid Congo Powers πριν απ' αυτόν, πήγε και κόλλησε με τον Cave και τους άλλους).
Ο Lux..... μία περσόνα στα κυβικά του Iggy Pop (έχουν πει και τραγούδι μαζί), αλλά πιο σάτυρος, πιο τρελαμένος (αν είναι δυνατόν...).
Και πήγε και πέθανε πριν από 1 βδομάδα περίπου στα 62 του.
respect.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...