Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τί θα κάνεις το ΠΣΚ;

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ - ΣΑΒΒΑΤΟ και ΚΥΡΙΑΚΗ 14 - 15 και 16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2007
"ΜΗΔΕΙΑ του ΜΠΟΣΤ"
Από την Θεατρική Ομάδα του Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Χολαργού
Σκηνοθεσία - Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κατερίνα Μπλάτσου
Μουσική: Βασίλης Δημητρίου
Παίζουν: 18 ερασιτέχνες ηθοποιοί παλαιά και νέα μέλη της θεατρικής ομάδας και του Θεατρικού Εργαστηρίου του Πνευματικού Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Χολαργού

Η "Μήδεια" του Μπόστ είναι μία από της μεγαλύτερες θεατρικές επιτυχίες του πιο αγαπημένου σύγχρονου Έλληνα συγγραφέα Χρύσανθου (Μέντη) Μποσταντζόγλου ή Μπόστ. Ο Μπόστ αντλεί το θέμα του από το γνωστό μύθο της αρχαιότητας και φτιάχνει μια διαχρονική σάτιρα ηθών. Μια γλαφυρή παρωδία που συνδυάζει με μοναδικό τρόπο το λαϊκό χιούμορ με το σουρεαλιστικό, την λόγια γλώσσα με την λαϊκή, την κοινωνική σάτιρα με την φάρσα και διακωμωδεί όλα τα κακώς κείμενα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.Τα παραπάνω είναι στοιχεία αντιπροσωπευτικά της ξεχωριστής και τολμηρής θεατρικής τέχνης του συγγραφέα, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από αναλυτές και κριτικούς ως "ο σύγχρονος Αριστοφάνης".
Την μουσική των χορικών και των τραγουδιών του έργου έγραψε ο συνθέτης Βασίλης Δημητρίου, γνωστός στο κοινό για το πλούσιο μουσικό του έργο στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση. (Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά, Κίτρινος Φάκελος, Καπνισμένος Ουρανός κ.ά.)
Οι παραστάσεις θα δοθούν στο Αμφιθέατρο του Δήμου Χολαργού.
Ώρα έναρξης παράστασης 20:00 - Είσοδος Ελεύθερη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...