Φεστιβάλ Κόμικς της ΒΑΒΕΛ 2006.
Μου θυμίζει παλιές καλές εποχές του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, πριν αρχίσουν να σου σπάνε τα νεύρα οι «Ιεχωβάδες» πωλητές του «Οδηγητή» και οι στρατολόγοι «θα-μας-δώσεις-το-τηλέφωνό-σου-να-κανονίσουμε-μία-συνάντηση;».
Ελεύθερος χώρος, τόσα πράγματα να δεις, να ακούσεις και να μυρίσεις (πολύ μπάφος μπροστά από το συναυλιακό χώρο ρε παιδιά), ωραίες φάτσες (από αντιεξουσιαστικούς μέχρι κραγμένες designers), πολλά κόμικς και CD να αγοράσεις, ακόμα και ο κατάλογος του φεστιβάλ είναι από μόνος του ολοκληρωμένο βιβλίο.
Κάπου πήρε το μάτι μου τον Νάνο Βαλαωρίτη και τον «Μανόλο» (αν τον θυμάμαι σωστά, μορφή των Εξαρχείων, ποιητής, είχε συνεργαστεί και με τους «Αέρα Πατέρα», εξέδιδε και λογοτεχνικό φυλλάδιο).
Το καλύτερο πράγμα του Φεστιβάλ δεν είναι τα κόμικς που εκτίθενται στην κεντρική αίθουσα. Άλλωστε, τα κόμικς είναι υπόθεση ένας προς έναν, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τα ευχαριστηθώ στριμωγμένος.
Το καλύτερο πράγμα είναι ο χώρος και οι βόλτες που κάνεις μέσα σε αυτόν, ο κόσμος που συναντάς, οι κουβέντες που ακούς στον αέρα, η αίσθηση του διαφορετικού.
Σαν μία παιδική χαρά για παιδιά από άλλο πλανήτη.
Μου θυμίζει παλιές καλές εποχές του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, πριν αρχίσουν να σου σπάνε τα νεύρα οι «Ιεχωβάδες» πωλητές του «Οδηγητή» και οι στρατολόγοι «θα-μας-δώσεις-το-τηλέφωνό-σου-να-κανονίσουμε-μία-συνάντηση;».
Ελεύθερος χώρος, τόσα πράγματα να δεις, να ακούσεις και να μυρίσεις (πολύ μπάφος μπροστά από το συναυλιακό χώρο ρε παιδιά), ωραίες φάτσες (από αντιεξουσιαστικούς μέχρι κραγμένες designers), πολλά κόμικς και CD να αγοράσεις, ακόμα και ο κατάλογος του φεστιβάλ είναι από μόνος του ολοκληρωμένο βιβλίο.
Κάπου πήρε το μάτι μου τον Νάνο Βαλαωρίτη και τον «Μανόλο» (αν τον θυμάμαι σωστά, μορφή των Εξαρχείων, ποιητής, είχε συνεργαστεί και με τους «Αέρα Πατέρα», εξέδιδε και λογοτεχνικό φυλλάδιο).
Το καλύτερο πράγμα του Φεστιβάλ δεν είναι τα κόμικς που εκτίθενται στην κεντρική αίθουσα. Άλλωστε, τα κόμικς είναι υπόθεση ένας προς έναν, εγώ προσωπικά δεν μπορώ να τα ευχαριστηθώ στριμωγμένος.
Το καλύτερο πράγμα είναι ο χώρος και οι βόλτες που κάνεις μέσα σε αυτόν, ο κόσμος που συναντάς, οι κουβέντες που ακούς στον αέρα, η αίσθηση του διαφορετικού.
Σαν μία παιδική χαρά για παιδιά από άλλο πλανήτη.
Σχόλια
(Ή παλιν παιδι ' σαι!)
Είναι φοβερό...
(μόνο που στο 5Χ5
σπας και κανα πλευρό...
Τι τόθελα;)
Ξαναζήσε παρελθόντα!
11-8-80
@2π: να στείλω φοντάν και Μολδαβές στο ΚΑΤ, υπ' όψιν σου;
Με ξεσηκώσανε για 5Χ5 κάθε 5 (sorry, κάθε Πέμπτη) κάποιοι Στραταίοι, Λιαπάταίοι, Πυθαγοραίοι κλποι, που θάλεγε και ο Λεβέντης...
Αλλά αν και το πνεύμα πρόθυμο,
η σαρξ αστοχεί καμμιά φορά.
Αυτή την εποχή παίζω λίγο σαν σακάτης,αλλά τίποτα σοβαρό, ευτυχώς δεν πάθαμε και τίποτα...
Θα μπορούσα νάμουνα και ντεφορμές...
και θα μπεις πάλι σε φόρμα
Τύφλα να'χει η Τζένη Φόντα
11-8-80