Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σήμερα Δευτέρα τα'χω πάρει

Το post αυτό είναι προσωπικό. Θα μου πεις "όλο το blog είναι προσωπικό". Απλά στο λέω απ' την αρχή για να μην αρχίσεις να λες μετά "τί με νοιάζει εμένα τί μαλακίες γράφει αυτός ο παπάρας για τη ζωή του...". Σήμερα γράφω για να ξεδώσω. Αν σ' ενδιαφέρει διάβασε. Αν όχι, τράβα κι αλλού, κι εγώ εδώ θα είμαι.


Γκουχ....


Πήγα σ' ένα γάμο το Σάββατο. Εκεί (μάλλον) έπαθα βαρβάτη δηλητηρίαση. Όλη την Κυριακή ήμουν με εμετούς και πονοκεφάλους.
Το οποίον σημαίνει ότι τα γενέθλιά μου (33 ετών το Σάββατο) τα πέρασα κάνοντας κάτι άλλο εκτός από το να γιορτάζω τον εαυτό μου, την Κυριακή δε την πέρασα κλεισμένος στο σπίτι, μην μπορώντας να πάω πουθενά.
Σήμερα Δευτέρα τα'χω πάρει.

Διάβασα και το ποστ του φίλου μου του και θυμήθηκα ένα τραγούδι του Σωκράτη (στίχοι και μουσική), το "Θίασος":

Επενδύσεις, διαφημίσεις, ενοχές και ανακρίσεις
Εποχές για λεφτά, άπατος στα χαμηλά
Με θεούς φοβερούς, με θρησκείες τρομοκράτες
Με ληστές στην αυλή, αδιάφοροι, χαζοί

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Ψευδαισθήσεις, παραισθήσεις, εντολές και αντιρρήσεις
Αλλαγές στα ψηλά, ίδια συνταγή παιδιά
Με κομμένα φτερά, με οράματα στημένα
Αφανείς οδηγούς, αδηφάγους οπαδούς

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Εισοδηματίες, κεφαλαιούχοι – επενδυτές
Αστοί με τίτλους αγυρτείας, ηθικολόγοι, υποκριτές
Μεταμφιεσμένοι παρθένες της εγκράτειας, απατεώνες
Νομοθέτες, θεατρίνοι, στρατηγοί πνιγμένοι
Στα παράσημα, στα σιρίτια, στους μεγαλόσταυρους
Κράχτες στα σκυλάδικα

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Τηλεοπτικά κόλπα με αστέρες παρουσιαστές
Στο θίασο της ακροαματικότητας
Εκλογική φάρσα με ψηφοφόρους ξύλινους
Οι υποψήφιοι αστοί ντυμένοι παλιάτσοι
Στο χορό των πολιτικών ελευθεριών
Με δάκρυα στα μάτια για τα βάσανα του κόσμου
Με πάθος για την καθαρότητα του έθνους
και την δόξα της πατρίδος

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Αυταπάτες – μεγαλεία και μια θηριώδη ανία
Μπερδεμένα μυαλά και λογαριασμοί φωτιά
Με τα χρέη ψηλά, τη ψυχή στα κόκκινα
Οι λαγοί στο σακί, δούλοι τηλεοπτικοί

Κάνω πως δε ξέρω, πέφτω μες στα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν, κι άλλοι στα διλήμματα

Σχόλια

Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
Κατ' αρχήν χρόνια πολλά φίλε, αν και μέσα στην ατυχία σου. Εύχομαι τουλάχιστον να την έκατσες τη σημερινή μέρα στο σπίτι, φαντάζομαι θα ήταν ωραία με τη βροχούλα απόξω και διαβάζοντας φυλλάδια υποψηφίων (!...),
Αν πάλι πήγες στη δουλειά, μην αισθάνεσαι μαλάκας, όλοι τά' χουμε κάνει αυτά...
Σε ανύποπτη στιγμή, αν θυμάσαι, θα μου σφυρίξεις ποιό catering σε τάισε, για ευνόητους λόγους...
(όσον αφορά στον προηγούμενο διάλογο περί ΙΚΕΑ, οι Σουηδοί δεν είναι μαλάκες Έλληνες να φαληρίσουν μόνοι τους τις επιχειρήσεις τους, χρεώνοουν τα πάντα προς όλους το ίδιο - μυστικό επιτυχίας; ναι, αν κρίνει κανείς από την Ολυμπιακή...)

Εύχομαι καλό κουράγιο και όπως πάντα ως σωσίβιο από τα πάντα τη δέουσα σοβαρότητα...

(P.S. : με τo verification της λέξης-κλειδί πολλές φορές το σύστημα με πετάει έξω στην προσπάθεια να κάνω σχόλιο σε σένα, αλήθεια γιατί το έχεις βάλει; και πάλι, ποιά η σχέση του με τα άτομα με ειδκικές ανάγκες;)
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Όχι, ανέβηκα κανονικά στη δουλειά("κανονικά" τρόπος του λέγειν, 1 ώρα Ν.Σμύρνη - Μαρύσι...).
Πλάκα σου έκανα για τις εκπτώσεις στο ΙΚΕΑ, ξέρω ότι δεν παίζει κάτι τέτοιο.
Επίσης καλό κουράγιο.
Όσο για το verification, πολλές φορές κάπου "χτυπάει" και πρέπει να το περάσω 2 φορές. Το έχω βάλει διότι στο παρελθόν κάποιοι στέλνανε spam comments χωρίς καν να μπούνε στο blog (έχει συμβεί σε πολλούς). Βάζοντας το verification ουσιαστικά επιβεβαιώνεις τη "φυσική" παρουσία του σχολιαστή στο blog. Συμφωνώ ότι είναι λίγο "αγγαρεία", αλλά εμένα με έχει γλιτώσει από πολλά άχρηστα.
Η option για άτομα με ειδικές ανάγκες είναι μάλλον ηχητική αναφορά της αρχικής λέξης, για όσους δεν βλέπουν.
"Καλά ρε, και αυτός που δεν βλέπει θα πάει να γράψει σχόλιο;"
"Έλα ντε... να σου πω την αλήθεια δεν το έχω δοκιμάσει.. θα το δοκιμάσω σήμερα".

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...