Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

10+1 σημεία των διακοπών μου

1. Οι Ισπανοί αρνούνται να μάθουν Αγγλικά, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, στον ξενοδοχειακό κυρίως τομέα. Παρ’ όλα αυτά μπορείς εύκολα να συνεννοηθείς με χειρονομίες και ένα ελληνο-αγγλικο-ισπανικό γλωσσικό κράμα. Ακόμα θυμάμαι τη Μ. σε ένα πολυκατάστημα της Μαδρίτης, να φωνάζει στην πωλήτρια «Θέλω να πληρώσω – ΤΩΡΑ» σε άπταιστα ελληνικά.
2. Μη φας ποτέ παέγια όπου να’ ναι. Βεβαιώσου πρώτα ότι το μαγαζί είναι καθαρό και ότι αυτό που θα σου σερβίρουνε είναι πιάτο της προκοπής και όχι «είπα-να-καθαρίσω-το-ψυγείο-από-ό,τι-έχει-κι-έφτιαξα-ένα-τουρλού-φάτο-υπ’ευθύνη-σου» φαΐ (εκείνο το βράδυ έγινε αναπαράσταση του βομβαρδισμού της Δρέσδης σε μικρογραφία στην τουαλέτα).
3. Η Μαγιόρκα είναι γεμάτη αμυγδαλιές. Λες από κει να εισάγουμε μύγδαλα για τα παραδοσιακά αμυγδαλωτά μας;
4. Οι Καταλανοί μισούν τους Καστιγιάνους. Ή τέλος πάντων θα μπορούσαν να ζήσουν και χωρίς αυτούς.
5. Όλα τα σπίτια στην Αλκούντια (βόρεια στη Μαγιόρκα) μπορεί να έχουν ουδέτερη πρόσοψη, αλλά έχουν τρομερή εσωτερική διακόσμηση και ένα υπέροχο αίθριο.
6. Οι Σεβιλλιάνοι γκρινιάζουν πάρα πολύ. «Νιανιανια, έχουμε παγιδευτεί στο φλαμένκο και την παράδοση, νιανιανια, η Σεβίλλη είναι ανυπόφορη για μας τους ντόπιους, νιανιανια, ο δήμαρχος κάνει μαλακίες.....»
7. Το ισπανικό jamon είναι κορυφαίο.
8. Το ισπανικό jamon είναι σαν πετσί (άποψη της Μ.).
9. Όταν ο κουμπάρος μου, μού είπε «να κρατήσετε τις μυρωδιές από το ταξίδι σας», δε νομίζω ότι εννοούσε τη βρώμα από τις καβαλίνες των αλόγων από τα αμαξάκια στην Πάλμα και τη Σεβίλλη και την κοπριά στα χωράφια της Μαγιόρκα.
10. Τι tapas και μαλακίες.... σαν το τσίπουρο με μεζέ στην παραλία του Βόλου τίποτα.... (το gazpacho ήταν ωραίο, θα κάτσω να το φτιάξω).

+1. Η καλύτερη ατάκα ακούστηκε στην Ελλάδα:
«Ενα εσπρεσάτσι, μικιό», Ψαραντώνης στο μπαρ του πλοίου Σίφνος – Πειραιάς την προηγούμενη Κυριακή (είχε δώσει συναυλία στις Καμάρες).

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Να τα πιάσουμε ένα-ένα....
1. Κε;
2. Μα πήγατε κι εσείς χωρίς να κάνετε εμβόλιο πρώτα!
3. no comment
4. Και οι μΠΑΟΚτζήδες τους Αχιναίους, αλλά είναι άλλο θέμα.
5. Μα πότε προλάβατε και μπήκατε σε ΟΛΑ τα σπίτια;
6. Γεννημένοι ΑΕΚτζήδες παιδάκι μου...
7. Σωστό.
8. Σωστό. Το πετσί είναι κορυφαίο.
9. Συντάσσομαι με τον κουμπάρο.
10. Συντάσσομαι με τον Οργανισμό Προβολής Μαγνησίας.

+1: θεϊκό! :^)

Άντε καλώς ήλθατε!

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?