...βλέπω την ίδια εικόνα: ένα μικρό πράσινο κλωναράκι να πετάγεται μέσα από μία ρωγμή της ασφάλτου, κοντά στο πεζοδρόμιο.
Αν αφεθεί στην τύχη του, θα μεγαλώσει. Ενδεχομένως και να γίνει ένα μικρό δέντρο. Αν το κόψουν, μπορεί και να ξαναφυτρώσει, στο ίδιο ή σε κάποιο άλλο σημείο, κοντύτερα ή μακρύτερα.
Αυτό το κλωναράκι κάνει εντελώς φυσικά και χωρίς κάποια υποτιθέμενη νοητική εργασία, αυτό που η ανθρωπότητα προσπαθεί να κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια, να προσαρμοστεί στο περιβάλλοντα χώρο.
Έλα πες μου εσύ τώρα: ποιος είναι ο πιο έξυπνος; αυτός που καταστρέφει ή αυτός που θα επιβιώσει και στο τέλος θα μας θάψει όλους;
Αν αφεθεί στην τύχη του, θα μεγαλώσει. Ενδεχομένως και να γίνει ένα μικρό δέντρο. Αν το κόψουν, μπορεί και να ξαναφυτρώσει, στο ίδιο ή σε κάποιο άλλο σημείο, κοντύτερα ή μακρύτερα.
Αυτό το κλωναράκι κάνει εντελώς φυσικά και χωρίς κάποια υποτιθέμενη νοητική εργασία, αυτό που η ανθρωπότητα προσπαθεί να κάνει εδώ και χιλιάδες χρόνια, να προσαρμοστεί στο περιβάλλοντα χώρο.
Έλα πες μου εσύ τώρα: ποιος είναι ο πιο έξυπνος; αυτός που καταστρέφει ή αυτός που θα επιβιώσει και στο τέλος θα μας θάψει όλους;
Σχόλια
Τα κλωναράκια επιζούν οπουδήποτε, είτε στη Κηφισιά, είτε στο Αιγάλεω, είτε στη Μάνδρα.