Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Hats off to the man...




Ακόμα και να μην ήξερες την ιστορία του George Best, έπρεπε να παραδχετείς ότι είναι (μαζί με τον Maradona), ο πραγματικός Rock Star του ποδοσφαίρου (τί Beckham και αηδίες). Ο τύπος έπινε 2-3 μπουκάλες ουίσκι, "περνούσε" τις θαυμάστριές του και μετά πήγαινε χαλαρός στο γήπεδο και τρέλαινε κόσμο.

Άμε στο καλό (22/5/1946 - 25/11/2005)

(η φωτό είναι από εδώ.)

Σχόλια

Ο χρήστης antonis_x είπε…
Να το τιμήσουμε δεόντως.
Χωρίς πάγο, ε; Μόνο δύο στάλες μεταλλικό νερό.
Ο χρήστης Μαρκησία του Ο. είπε…
Εδώ στην Ινγκλατέρρα κράτησαν ενός λεπτού σιγή σε όλα τα ματς της Κυριακής...

ε ναι, λοιπόν, χτες είδα αθλητικά και εντόπισα τις 10 διαφορές με το ελληνικό ποδόσφαιρο..;-)
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Ατυχέστατες συγκρίσεις, Μαρκησία μου.
Ακόμα και να πάει κάποιος να πλέξει το εγκώμιο του Χατζηπαναγή στην Ελλάδα, στην καλύτερη θα ακούσει ειρωνίες του στυλ "και ποιος είναι αυτός, πού έπαιζε, τί, Ηρακλή, τί λές τώρα, δες τον Μάντζιο πώς τρέχει.."
Βέβαια, για να λέμε και τα σωστά, ξέρω ότι σε κάποια γήπεδα της Αγγλίας (στο Λίβερπουλ νομίζω), την ώρα του ενός λεπτού σιγής, κάποιοι γιουχάρανε. Δεν είναι όλοι τέλειοι...
Ο χρήστης Μαρκησία του Ο. είπε…
Δεν έκανα συγκεκριμένες συγκρίσεις - ονομαστικές δηλαδή.
Μάλλον συνολικές - ομάδες τύπου Ηρακλής/Ξάνθη/ και λοιπά έπαιζαν υπέροχα και είχαν μαζέψει και 27000 κόσμο...δεν είναι λίγο..
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Α ναι, σαφώς, ακόμα και η αντίστοιχη Β' Εθνική και τα τοπικά πρωταθλήματα είναι Κυριακάτικη γιορτή στη Βρετανία. Όλοι μαζί πάνε στο γήπεδο, όλοι μαζί στην pub, όλοι μαζί για curry...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?