Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Και να πεις ότι με πληρώνανε...

Δεν ξέρω αν βλέπεις ή σχεδιάζεις να δεις Fame Story αυτό το χειμώνα. Εγώ προσωπικά δεν "καίγομαι" ιδιαίτερα. Σήμερα όμως έμαθα ότι θα συμμετέχει μία παλιά φίλη από τα χρόνια του πανεπιστημιακού θεάτρου (gpap, ακούς;), η Αντιγόνη Ευστρατόγλου, η οποία είναι ΦΩΝΑΡΑ! Είχε πάει και στο "Να η Ευκαιρία", βγήκε 2η ή 3η (νομίζω) και για μία σαιζόν τραγουδούσε με τον Γ. Κότσιρα.
Δεν ξέρω αν θα κερδίσει κάτι από αυτή τη φάση (πέραν της αναγνωρισιμότητας), αλλά ξέρω ότι είναι άνθρωπος με ήθος, καλή καρδιά και ευγένεια.

Αντιγόνη, τα καλύτερα!

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...
10 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...
1 σχόλιο
Διαβάστε περισσότερα

Τραγούδια του φθινοπώρου

Επειδή κάνει ωραίες μέρες τώρα τελευταία στην Αθήνα, κι επειδή έχω μια καλή διάθεση, λέω να σου πω μερικά τραγουδάκια, απ’ τα παλιά, τα καλά. Οι εμπνεύσεις σε μερικά είναι δικές μου, σε άλλα είναι του Νίκου του Σερραίου. Συμμερισθείτε και Απολαύστε: Ένα ελαφρολαϊκό: Στου διαβόλου τα’ δωσα όλα το χαρτόσημο Και γλεντώ τα νιάτα μου πριν με πιάσει κόψιμο Ένα post-σκυλάδικο: Θα μου πάρει από μια βδομάδα μέχρι τρία τέρμινα Να χαθώ και συ να με γυρεύεις μέχρι και την Αίγινααααα Ένα επικολυρικό: Τί σόι άντρας είσαι συ ρωτώ Που με κερνάς μονάχα ούζο Και δε σε νοιάζει που για σένα εγώ Από τον πόνο πάλι σκούζω Ένα έντεχνο – λαϊκό: Παίζαν οι μικρότεροι κλέφτες κι αποδόχους Κι ήταν αρχηγός η Αργυρώ Ένα μελαγχολικό – κατατονικό: Δεν τραγουδώ παρά γιατί με γάμησες Στα μαρμαρένια αλώνια Παρά γιατί με γάμησες αλύπητα Ένα βαρύ: Κι αν χιονίζει και αν βρέχει Τ’ αγριογούρουνο αντέχει Ένα τσαχπινογαργαλιάρικο: Τη Ρηνιώ ποτίζουν μέλι Κι έγινε το σύκο μέλι (κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε..) Ένα για πολύ «ώπα»:...
11 σχόλια
Διαβάστε περισσότερα