Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γύρισα...

Και που γύρισα τί κατάλαβα; Την 4η μέρα στη δουλειά αρρώστησα (ακόμα χάλια είμαι - πυρετός, αμυγδαλές, πονοκέφαλοι, αντιβίωση, κοκτέηλ παυσίπονων, εντριβές, βεντούζες, μέχρι και ξεμάτιασμα)!

Και όπως ήμουνα κλινήρης, είδα από την Τ/Ο αφ'ενός την κόλαση στη Βόρεια Οσετία: φαντάσου μόνο να'σαι γονιός, να στέλνεις το παιδί σου στην πρώτη του μέρα στο σχολείο και μετά να στο φέρνουν τέσσερις...
Δεν καταλαβαίνω πάντως την ανικανότητα των Ρωσικών δυνάμεων. Μου φαίνεται λίγο περίεργο που την Παρασκευή το μεσημέρι οι Τσετσένοι τους πιάσαν στον ύπνο και αρχίσαν να βαράνε αβέρτα. Λογικά θα πρέπει να είχε δημιουργηθεί μία σειρά σεναρίων από τη στιγμή που έγινε η εισβολή στο σχολείο.

Και αφ' ετέρου είδα τα χάλια μας ως έθνος που προσομοιάζει σε νεόπλουτο μαλάκα. Θυμάμαι τη Χαλκιά που πάνω στη χαρά της για το χρυσό έλεγε ότι οι Έλληνες είναι γεννημένοι να κερδίζουν.
Τελικά, όπως γράφτηκε σε εφημερίδα, οι Έλληνες (όπως και κάθε λαός) είναι γεννημένοι και να κερδίζουν και να χάνουν, μόνο που οι Έλληνες δεν έχουν μάθει ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?