Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παραγνωριστήκαμε…

Στη δουλειά, το γραφείο του Manager είναι στα 2 μέτρα από το δικό μου. Ως εκ τούτου, ακούω αρκετά πράγματα τα οποία με βιδώνουν.
Όπως π.χ. πριν από λίγο, που ο Μ. την έλεγε επί 10 λεπτά στη νεαρή συνάδελφο επειδή είχε ετοιμάσει κάποια εορταστικά fax (Κωνσταντίνου και Ελένης την Κυριακή) και είχε γράψει σε κάποια από αυτά «Σας εύχομαι χρόνια πολλά» (τυπικές σχέσεις με πελάτες), αντί για «Σου εύχομαι χρόνια πολλά» (πιο φιλικές σχέσεις).
Λεπτομέρεια: η συνάδελφος δεν μπορούσε να ξέρει τί σχέση έχει με τον κάθε έναν εορτάζοντα ή εορτάζουσα. Έπρεπε μάλλον να μυρίσει τα νύχια της.
Έσκασε και ΣΔΟΕ (πρώην ΣΔΟΕ, δεν θυμάμαι πώς το λένε τώρα) το μεσημέρι για έκτακτο έλεγχο, μέχρι να έρθουν τα παιδιά από το Λογιστήριο, ο Μ. ίδρωνε και ξεΐδρωνε, «να σας κεράσουμε κάτι να φάτε, κάτι να πιείτε..», στο τέλος όλα καλά, άσπιλοι και αμόλυντοι φεύγουμε για το ΣΚ στο νησί, μόνο το άγχος θα μας μείνει, μέχρι και εμείς να μείνουμε στον τόπο, αν δεν αλλάξουμε γραμμή πλεύσης....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?