Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα δρώμενα του ΣΚ...

Δυσκολεύομαι πολύ να βρω κάτι κακό να πω για τις παραστάσεις των παιδιών το ΣΚ... και οι δυο, η κάθε μια στο είδος της, ήταν άρτιες και πολύ ωραίες.
Το μόνο που θα πω είναι ότι το Χαλάνδρι αδικείται πολύ από αυτό το μικρό χώρο στο Κέντρο Νεότητας. Δεν είναι δυνατόν ένας Δήμος των 70.000 κατοίκων να μην έχει ένα σωστό κλειστό χώρο για εκδηλώσεις, όπως έχει ο Χολαργός (το πώς τον απέκτησε αυτό τον χώρο ο Χολαργός είναι μία άλλη ιστορία...).΄
Για πρώτη φορά πάντως, οι μετά-το-θέατρο επιλογές και των δύο ομάδων συνέπεσαν: και οι δύο πήγαν για μάσες. Οι άνωθεν της Μεσογείων στα "Φιλετάκια" της Ι. Θεολόγου, όπου και τους πιάσαν τον πωπό (άκου 25€ το άτομο), οι δε κάτωθεν της Μεσογείων -κλασικά- στο "Τσικάλι" στο Πολύδροσο.
Μπράβο, παιδιά! Πάντα τέτοια!

Άσχετο #1: χθες στο "Μέσα Έξω" έμαθα έναν ωραίο όρο: Οτινανισμός (=όταν παίζεις ό,τι να'ναι, από Χριστοδουλόπουλο μέχρι Μάλαμα και από Μπάτη μέχρι Bowie). Μ'αρέσει... πολύ μ'αρέσει.

Άσχετο #2: Αναρωτιέμαι αν ενδιαφέρεται κανένας για αυτά που γράφω, ή ικανοποιώ μόνο τη ματαιοδοξία μου. Μήπως να βάλω liks για τσόντες;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...