Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...
Σχόλια
Θέλω να πω...
Κάλά ρε φίλε, ολόκληρη Σίφνος, το ΙΚΕΑ βρήκες για προμηθευτή;
Και επαναλαμβάνω, οι "ψαγμένες" μάντρες υλικών οικοδομών που έχουν και τέτοια πράγματα, είναι πολύ φθηνότερες...
Κι όπως θά' λεγε και ο BAR-BAR
"Βότσαλα
βοτσαλάν
παρέα με τον Οτσαλάν"
μπαμπακοπαρέα κι εσείς; σαν πολλοί γίνατε νομίζω!
Ναι, μπαμπακοπαρέα κατά κάποιον τρόπο...
μα κουζουλό με είπες
ξαν'άν σου πάρω τίποτα
γιόμα τη μύτη μ' τρύπες
Μια μέλισσα συχνοτσιμπά
τσι πέτρες του μπαχτσέ μου
γι αυτό στο Ίκεα θα βγώ
να πάρω άλλες Θέ μου
Αφορδακούς αντάμωσα
κάτω στο Φοδελέ
και τους εβούλωσα τ' αφτιά
με βότσαλα του Ικέ'
Ίντα μου ρίχνεις μπαλωθιές
αν δεν κατέεις πράμα
Ρίξε δυο χούφτες βότσαλα
και γιάνε μου το τράμα
Το pass για το κλειδωμένο rar της Θωΐδου είναι:
www.warezakias.info