- Όταν έχεις φάει 6 χρόνια από τη ζωή σου κοιτώντας την ίδια θέα από το ίδιο γραφείο...
- Όταν έχεις δει 4 συναδέλφους στο διπλανό γραφείο να έρχονται και να φεύγουν, ο ένας μετά τον άλλο με εκνευριστική συχνότητα, και κάθε λίγο να πρέπει να μπαίνεις στη διαδικασία να βρεις νέο/ νέα συνάδελφο και να τον/ την εκπαιδεύσεις, ξέροντας ότι και αυτός/ αυτή θα φύγει....
- Όταν έχεις συνεργαστεί με τους πιο απίθανους ανθρώπους, στα πιο απίθανα έργα, και έχεις τρελαθεί στην "εργασιοθεραπεία" χωρίς να έχεις κανένα απολύτως ενδιαφέρον...
- Όταν ο προϊστάμενος σου λέει, για νιοστή φορά, περί "προοπτικών" και "ανάπτυξης" και "ενδιαφέροντων νέων έργων", μόνο και μόνο για να σε κρατάει δίπλα του να του κάνεις τα θελήματα...
- Όταν ξέρεις ότι, φεύγοντας από εδώ κανείς άλλος δεν θα σε πάρει, γιατί ως γνωστόν οι εμπλεκόμενοι επί μακρόν στο consulting είτε πάλι σε εταιρεία consulting θα πάνε (ποτέ ξανά), ή σε διευθυντική θέση (και αυτό μόνο αν είσαι Manager ή Partner)...
...ε, φυσικό είναι να νιώθεις σαν τον τύπο στο grafitti (το οποίο, παρεπιπτόντως, είναι κάτω από τον ανισόπεδο κόμβο του ΟΤΕ στην Κηφισίας). Άει σιχτίρ πιά!!!
Συγγνώμη, σήμερα τα'χω πάρει άσχημα. Και αν δεν ξεσπάσω στο blog, θα ξεσπάσω αλλού. Και δεν κάνει, παντρεμένος άνθρωπος.
(Άσχετο: κάποιος πρέπει να δώσει σ' αυτόν τον τύπο μία απεριόριστη πίστωση στη ΒΙΒΕΧΡΩΜ ή στη ΧΡΩΠΕΙ. Τα grafitti που έχει κάνει στην Kifisiasstrasse είναι...... άσε....)