Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Για τα παιδιά που είναι στην ομάδα..

Σου'χω ξαναγράψει για τη Θεατρική Ομάδα του Δήμου Χολαργού, ναι; ναι.
Τρομερά παιδιά όλες και όλοι τους, με αρκετή τρέλα και κέφι.
Λοιπόν, απόψε διαγωνίζονται στους Πανελλήνιους Αγώνες Ερασιτεχνικών Θιάσων του Δήμου Ζωγράφου με την "Όπερα της Πεντάρας" (Μπ. Μπρέχτ - Κ. Βάιλ). Απ' όσο ξέρω, αυτή την ώρα που γράφω το ποστ, τα "κομάντα" θα στήνουν τα σκηνικά στο Δημοτικό Θέατρο στη Γ. Ζωγράφου.
Παιδιά, σκατά στα μούτρα σας και προσοχή στο δέντρο!

Σχόλια

Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
Καλή επιτυχία και από μένα.

Βέβαια, ως δις αμαρτήσας, έχω να πω ότι :

"είναι πικρή, είναι πικρή
του Ζωγράφου η κριτική επιτροπή..."

Δύο φορές εμείς ακούσαμε τη γνωστή μαλακία :

"ήσασταν, για μένα (ο εκάστοτε διαρρηγνύων τα ιμάτιά του) η καλύτερη παράσταση που είδαμε ποτέ, αλλά βλέπεις τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής είναι "κολλημένοι" και μπλα-μπλα-μπλα...

Κι όλα αυτά με τη Λένα να μένει δύο τετράγωνα πιο πάνω και να είναι γνωστή στους πάντες...

Κι ενώ στριμωχτήκαμε στην κοσμοπλημμύρα της ημέρας απονομής, βλέπαμε τα βραβεία να φεύγουν ένα-ένα, ελπίζοντας να εντυπωσιάσουμε στο τέλος με κάποιο από τα τελευταία. Τελικά καταλήγαμε στο "βραβείο μπυραρίας" (η οποία βρίσκεται στις ανηφοριές παραπάνω, στο παρκάκι ενός Δημοτικού Σχολείου...)

Όλα αυτά βέβαια δεν τα λέω προς απογοήτευσιν, αλλά μάλλον για γούρι, αφού άλλες ομάδες που "ξώφαλτσα" γνωρίζω, κατάφεραν τη διάκριση (μιλάω για τις "Πολιτιστικές Απόπειρες" της Νέας Μάκρης, αλλά και για τη γνωστή ομάδα του Τ.Ρ. που παρηγορήθηκε με το "βραβείο επιλογής έργου", μερικά χρόνια πριν...)

Καλή επιτυχία, το λοιπόν!
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Η Νέα Μάκρη και πέρσυ είχε πάρει βραβείο, αν θυμάμαι καλά.
Όπως και ο Χολαργός.
Όσο για το "Βραβείο Επιλογής Έργου", θα'θελα να'μουν από μια μεριά να δω τη δικαιολογία πίσω από αυτό το βραβείο.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...