Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ανήμερα τ' Άη Γιάννη...



Ένα από τα πολλά πανηγύρια που παίζουν στο Νησί είναι και το πανηγύρι του Άη Γιάννη στο Μαύρο Χωριό (παλαιός οικισμός κοντά στο μοναστήρι, ο οποίος κάηκε σε επιδρομή πειρατών, ακόμα υπάρχουν τα μαυρισμένα ερείπια). Το συγκεκριμένο πανηγύρι διοργανώνεται από μία ομάδα, τη λεγόμενη Αδελφότητα ή Αδερφάτο (μη γελάς ρε, σοβαρό είναι), η οποία αναλαμβάνει τα πάντα: άσπρισμα, καθάρισμα, μαγείρεμα, κρασιά, καφέδες, σερβίρισμα...
Για να ανεβείς στο Μαύρο Χωριό, πρέπει να πάρεις το μονοπάτι από το βουνό (ή μάλλον τα μονοπάτια, γιατί δεν είναι μόνο ένα), καθώς αμάξι δεν ανεβαίνει στο μοναστήρι. Η διαδρομή είναι περίπου 30 λεπτά.



Πλην του Αδερφάτου, που πηγαίνει εκεί από πριν για να κάνει τις ετοιμασίες, ο πολύς κόσμος καταφθάνει το απόγευμα της παραμονής του Άη Γιάννη, με τα πόδια ή καβάλα σε γάδαρους. Μόλις έρθει η εικόνα του Αγίου γίνεται λειτουργία και κατόπιν φαγητό στην τράπεζα του μοναστηριού (ρεβυθάδα και κοκκινιστό με πατάτες). Μετά ακολουθεί γλέντι με "τακίμι" (βιολί - λαούτο) μέχρι τις πρωινές ώρες. Όσοι το ξενυχτήσουν (και έχουν προνοήσει) κοιμούνται στα κελιά του μοναστηριού.

Το γεγονός ότι η όλη φάση γίνεται σε ένα χώρο ξεκομμένο από τον αστικό ιστό, δίνει στο πανηγύρι μιαν άλλη ομορφιά. Οι ίδιοι οι ντόπιοι λένε "αν ανοίξουν δρόμο για αυτοκίνητα, θα χαλάσει το πανηγύρι".
Χώρια η θέα της δύσης από ψηλά...



Και του χρόνου παιδιά!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

Opos Ameriki

...ή μάλλον hirotera apo Ameriki. Δημόσιο πρόσωπο άσκησε μήνυση στον ιδιοκτήτη της blogme.gr επείδή στους καταλόγους των blog που τηρούσε υπήρχε ένα blog που "έκραζε" αυτό το πρόσωπο. Και οι αρχές, λέει, συνέλαβαν τον κ. blogme και τον οδήγησαν στην ΓΑΔΑ και την άλλη μέρα, σιδεροδέσμιο στον εισαγγελέα. Προσοχή: όχι τον συγγραφέα, αλλά τον διαχειριστή του "ψαχτηριού". Μέχρι να μάθω λεπτομέρειες, θεωρώ ότι παίζουν οι εξής περιπτώσεις: Περίπτωση 1: Το Δημόσιο Πρόσωπο δεν έχει ιδέα τί εστί "διαδίκτυο", πόσο μάλλον "blogging". Ούτε και η Ελληνική Δικαιοσύνη. Ελπίζω τα τζιμάνια που έχουν στο Σώμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος στην Ελ.ΑΣ. να τους εξηγήσουν ότι η φύση του blogging είναι τέτοια που λειτουργεί ως speaker's corner (γράφουμε από συνταγές για ηδύποτα μέχρι λίβελλους για τον διπλανό μας). Από κει και πέρα, τα ψαχτήρια και οι κατάλογοι των blogs εν Ελλάδι και αλλαχού απλά καταγράφουν την κίνηση της ημέρας, δεν εκφέρουν γνώμη επί των blogs...

What's another year?