Εσύ
Είσαι το τυχερό μου αστέρι
Όλη η φύση κι ο κόσμος το ξέρει
Σαν μας βλέπουν μαζί αγκαλιά
Η μοίρα μου μ’ έστειλε στα βήματά σου
Ζω μονάχα για να’ μαι κοντά σου
Ν’ αναπνέω, να νιώθω ζωή
Δικά σου
Όλα τ’ άνθη που βλέπω στους δρόμους
Δικά σου
Τα γλυκά πρωινά αυτού του κόσμου
Για σένα
Είναι η πρώτη βροχή του χειμώνα
Για σένα
Ανθίζουνε κόκκινα ρόδα
Στέλνω την αγάπη μου σε όλες τις φίλες και τους φίλους που μας τιμήσανε και ιδιαίτερα:
Στους nikosx, Νίκο Στ., Γιώργο, 2π, Φοίβο και Τζίμη (μετά των κυριών τους, βεβαίως βεβαίως), για τη φιλία και την αγάπη τους
Στην κουμπάρα μου Ειρήνη για το τρέξιμο που έριξε ανήμερα του γάμου
Στις Λία, Στέλλα, Κατερίνα και Αλίκη που ντύσανε τη νύφη
Στο Θοδωρή που τελειοποίησε το ξύρισμα του γαμπρού
Στους Σπύρο, Χρήστο και Βασίλη Π. για τα παστέλια που κουβαλήσανε
Στον Γιάννη για τις μπαλωθιές,
Στα ξαδέρφια μου Αντώνη και Κώστα για την υποστήριξη
Στον Βασίλη Τσ. για τη βοήθεια στο μαγαζί
Στον Μάνο και τον Μιχάλη για τα σωστά λόγια στη σωστή στιγμή
Στη Χριστίνα που κατάλαβε πόσο «ουρακοτάγκος» είμαι στην πίστα και με πολύ απλό τρόπο μου έμαθε τα βήματα
Στη Θεατρική Ομάδα Δήμου Χολαργού για το ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ κέφι που φέρανε
Και βέβαια στους άρτιους κουμπάρους, το Λιά και το Αλέ (βέροι Σιφνιοί πλέον)
Σίγουρα ξεχνάω κόσμο. Σχόλια και παρατηρήσεις από όσους ήταν εκεί ευπρόσδεκτες.
(Φωτογραφίες: Νίκος Π. Έξαρχος)
Σχόλια
1ον : απορώ που δεν με μνημόνευσες στην κομπανία του live την Κυριακή το μεσημέρι στην ταβέρνα του Λεμπέση, και βέβαια που δεν έχεις καταθέσει στο λογαριασμό μου τη σχετική αμοιβή....Ως γνωστόν οι εκτός έδρας εμφανίσεις επιβαρύνονται κιόλας με διάφορα εξτρά όπως θαλάσσια μεταφορά μπουζουκιού, φθορά πένας, χαλάρωση χορδών, έκθεση οργάνου σε ήλιο και θαλασσινή ατμόσφαιρα κλπ. Νομίζω σου έχω στείλει αναλυτικό τιμολόγιο.
2ον : ανεξάρτητα από τις μαλαπάνω παρακίες, και όπως ήδη ξέρεις, προσέθεσες μια ξεχωριστά ιδιαίτερη στιγμή στο φιλμ της ζωής μου (μας). Κι αν με στεναχωρεί κάτι ρε γαμώτο, είναι ότι αυτά που οι "κοινοί" και ανέμελοι άνθρωποι κάνουν ως αυτονόητα (λίγο έξω από την Αθήνα), εμείς τα κοιτάμε με ανοιχτό στόμα σαν γιαπωνέζοι τουρίστες...(θέμα το οποίο άλλωστε έχω ξαναθίξει, και θα ξαναθίγω...)
ΗΤΑΝ ΑΠΛΑ ΟΛΑ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ !
Εσείς, εμείς, οι παλιοί φίλοι, το ακόμα μια φορά απίθανο copy-paste "όλων αυτών, εκεί", τα χρώματα του νησιού, από τι να αρχίσεις και που να τελειώσεις...
Τίποτα, δεν μπορώ νομίζω ΚΑΝ να περιγράψω... Άκόμα και οι λιγοστές αυτές φωτογραφίες ξεχειλίζουν από ομορφιά απερίγραπτη...
Εγώ απλά να προσφύγω και πάλι στο γνωστό μου καταφύγιο, τα τραγούδια...
Ειδικά η αρχή νομίζω είναι "φωτογραφία"...
ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΑΛΟΥΝΕ ΤΑ ΒΙΟΛΙΑ
ΚΑΙ ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΡΑΝΤΑΖΕΙ...
ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΥΡΙΣΕ
ΑΠ' ΤΟΝ ΚΑΒΟ ΜΑΛΙΑ
ΑΧ, ΜΙΚΡΗ ΝΗΣΙΩΤΙΣΣΑ
ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΙΑΛΟ ΑΡΑΖΕΙ...
(και τις μπαλωθιές με μέτρο,
με περίσκεψη, μη φάμε
και κανέναν από σπόντα
11-8-80)
Ευχαριστώ τον nikosx, τον 2π και τον Τζίμη για τη μουσική συνεισφορά του Κυριακάτικου μετά-το-γάμο-γλεντιού (ειδικά τους 2 πρώτους για την προσφορά των οργάνων).
Χαζά χαζά, για να γράψω ό,τι έγινε όλο το τριήμερο, θα χρειαζόταν ένα blog από μόνο του. Σιγά σιγά θα τα πούμε όλα σε επόμενα Posts.