Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στου Παιδιού μου τη Χαρά - Επεισόδιο 2: Η Λάρ'σα Αντιπιτίθιτ'

Όταν ο από 15ετίας κολλητός σου παντρεύεται, όσο ψύχραιμος και να είσαι, κάποια στιγμή σε πιάνουν τα ζουμιά (μέσα κι έξω σου, ξέρεις εσύ Νικόλα). Κι όταν μάλιστα η γυναίκα που παίρνει είναι τόσο λαμπερή και όμορφη όσο ήταν η Ελένη το βράδυ του Σαββάτου, τότε η συγκίνηση είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Το διήμερο στη Λάρισα ήταν πλήρες: και μπάτσελορ πάρτυ είχαμε με κλαρίνα (γεια σου ρε Γιάννη αρχηγέ!), και γάμο στη Μητρόπολη με τη νύφη να την φέρνουν τα όργανα κι όχι καμιά κουρσάρα, και γλέντι σε σούπερ ντούπερ μαγαζί, και χορό μέχρι τελικής πτώσης.





Άντε κύριε Ατσιμπούρδακά μου, να ζήσετε! Και πολλά Ατσιμπουρδακάκια!!

Όπως καταλαβαίνεις, το post αυτό λέει πολλά και κρύβει ακόμα περισσότερα. Θα μπορούσα να σου λέω για διάφορα ωραία και γελαστικά σκηνικά που γίνανε στη διάρκεια του διημέρου, αλλά θα έπρεπε να σου εξηγήσω ακόμα περισσότερα. Και μεταξύ μας, βαριέμαι λίγο. Είναι και Κυριακή βράδυ...

Σχόλια

Ο χρήστης antonis_x είπε…
Θέλεις να σου δώσω το έργο υπεργολαβία;
Το θέμα είναι... θέλεις;
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Το ξέρω & σε ευχαριστώ πολύ.
Εν τω μεταξύ, στο σπίτι έχει αρχίσει η Κάθοδος των Μαστόρων: Ηλεκτρολόγοι- υδραυλικοί- μπογιατζήδες- επιπλάδες και πάει λέγοντας...

Άσχετο: σκέφτομαι να ανοίξω γαμοblog. Πώς ακούγεται η ιδέα;
Ο χρήστης antonis_x είπε…
Ώπα, ο γαμπρός επέστρεψε! Τόσο σύντομα;
Μολόγα τα όλα!
Ο χρήστης antonis_x είπε…
1. Μη μασάς- έχεις όλο τον έγγαμο βίο μπροστά σου.
2. Άντε ρε συ!! Περαστικά! Πώς το'παθες;
3. Έχω κάποιες φωτο (και βιντεάκι). Θα στα περάσω σε CD (όχι όμως άμεσα, γιατί βάφουμε στη Ν. Σμύρνη). Στείλε full διεύθυνση από Σέρρας στο e-mail.
4. Όοοοοοοοχι φίλε! Μια φορά μονάχα φτάνει!
5. Πάλι να τα πιούμε; εσύ δεν έχεις γαστροτέτοια;
6. Το ξέρω, το ξέρω! Τρεις μήνες και 3 βδομάδες μείνανε.
7. Βεβαίως, βεβαίως! Έλα να κάνουμε χαβαλέ με την πινακόμπολα!
Ο χρήστης ΤΑ ΔΥΟ ΠΙ είπε…
ειτέλους, το internet γέμισε. Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μου.
Κι εμείς ακόμα "βάφουμε", αλλά ανοίξαμε και σας περιμένουμε...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σκηνές από έναν Αύγουστο

Αναμνηστικό installation στο λόμπυ του Νοσοκομείου Αττικόν: (στα βότσαλα γραμμένες οι ευχές για περαστικά) Ουσιαστικά, αυτό το καλοκαίρι δεν ξεκίνησε ποτέ. Έμεινε πίσω, λουσμένο στον ιδρώτα, να κοιτάει τις σανίδες του sup, τα ούζα και τους μεζέδες, τους μεσημεριανούς ύπνους και τα βραδινά "θέλω" να κάνουν παιχνίδι με άλλους. Ας είναι, όλα είναι στο πρόγραμμα και όλα είναι για σκοπό. .. ναι, άνοιξα το παλιό μαγαζάκι. Το facebook είναι σαν δημόσια υπηρεσία ή μάλλον σαν παλιό ξενοδοχείο τύπου Xenia: παλαιωμένο, γεμάτο γέρους που γκρινιάζουν και άλλους γέρους που μοστράρουν την προσωρινή ευμάρειά τους. Εδώ είναι προορισμός, δεν είναι impulse scrolling. Έρχεται μόνο όποιος θέλει. Χάζευα τα παλιά μου posts, πόσο ωραία και πόσο αφελής γραφή σε σχέση με ό,τι ακολούθησε. Ένιωσα όμορφα που τα ξαναδιάβαζα. Σαν να θυμόμουν συνταγές που μου είχαν πετύχει. Μετά από 13 χρόνια, η κόρη_x είναι 16 πια, η Μ. ακόμα εδώ είναι (;) κι εγώ καβατζώνω τα 50. Σε λίγες μέρες ξαναρχίζω γραφείο. Ο μόνος π...

What's another year?

Τον Μάνο Ξυδού...

. .τον είχα δει τελευταία φορά ανήμερα των Φώτων στην εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, στη Νέα Σμύρνη. Ήτανε τότε που έπαιζε με τον Κατσιμίχα στο Γυάλινο, πιο πάνω στη Συγγρού. Σκέφτηκα, παλιός Αγιοαναργυριώτης ήταν, θα'θελε να βρει καμιά εκκλησία να του θυμίζει την παλιά γειτονιά του. Τυλιγμένος στο παλτό του, χωρίς να μιλάει, χωρίς να του δίνει σημασία κανείς, πήγε στη βρύση, πήρε τον αγιασμό του και έφυγε, μάλλον για τον πρώτο καφέ της ημέρας. Μιλάμε για τον Μάνο Ξυδού, που πριν από τους Πυξ Λαξ, είχε κάνει τους Dreamer & The Full Moon (το Sadrina θα λέει κάτι στους παλιότερους, με την εισαγωγή του ακκορντεόν), ήτανε και στέλεχος στην ΕΜΙ (έχω μία κασσέτα στο πατρικό μου, συλλογή Best των Whitesnake, δική του επιμέλεια). Και κατά πάσα πιθανότητα ήταν ο μόνος από τους Πυξ Λαξ που ήταν κομματάκι πιο σοβαρός. Άντε στο καλό ρε μάγκα...